تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 955

مساهمون:

ص٩٥٥
كلّ بيت سبعون مائدة ، على كلّ مائدة سبعون لونا من الطّعام ، في كلّ بيت سبعون وصيفة و يعطى المؤمن في كلّ غداة من القوّة ما يأتي على ذلك اجمع ، اى ، كوشكى است از مرواريد ، در آن كوشك هفتاد سراى است از ياقوت سرخ ، در هر سرايى هفتاد خانه از زمرّد سبز ، در هر خانه‌اى تختى ، بر هر تختى هفتاد بستر از هر لونى ، بر هر فراشى زنى از حور عين ، در هر خانه‌اى هفتاد مائده ، بر هر مائده‌اى هفتاد لون از طعام ، در هر خانه‌اى هفتاد وصيفت « 471 » ، و مؤمن را هر بامدادى آن قوّت داده شود كه بر كل آن بيايد .

صفت ديوار بهشت و زمين بهشت و درختان و ميوه‌ها و جويهاى آن

( 1 ) تأمل نماى در صورت بهشت و تفكر كن در غبطت ساكنان آن ، و در حسرت كسى كه از آن محروم شد بدان كه قناعت كرد كه دنيا را در بهاى آن بستد . چه أبو هريره - رضى اللّه عنه - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : انّ حائط الجنّة لبنة من ذهب و لبنة من فضّة ، ترابها زعفران و طينها مسك ، اى ، ديوار بهشت خشتى از زر است و خشتى از سيم ، خاك آن زعفران است و گل آن مشك . و پيغامبر را - عليه السلام - از تربت بهشت پرسيدند ، گفت : در مكة بيضاء [ 716 ] بمسك خالص ، اى ، نان ميدهء « 472 » سفيد است به مشك خالص . و أبو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت ، من سرّه ان يسقيه اللّه عزّ و جلّ الخمر في الآخرة فليتركه في الدّنيا و من سرّه ان يكسوه اللّه تعالى الحرير في الآخرة فليتركها في الدّنيا . انهار الجنّة تفجّرت من تحت تلال او تحت جبال المسك . و لو كان أدنى اهل الجنّة حلية عدلت بحلية اهل الدّنيا جميعا لكان ما يحلّيه اللّه عزّ و جلّ به في الآخرة افضل من حلية اهل الدّنيا جميعا ، اى ، هر كه شاد گرداند او را آن كه خداى - عز و جل - در آخرت او را بياشاماند خمر [ بايد ] ترك كند در دنيا آن را ، و هر كه شاد گرداند او را آن كه خداى - عز و جل - در آخرت او را حرير پوشاند ، بايد كه در دنيا آن را بگذارد ، جويهاى بهشت از زير تلها يا از زير كوه‌هاى مشك روان شده است ، و اگر حليت كمترين اهل بهشت با حليت كل اهل دنيا سنجيده شود ، هر آينه آن حليه‌اى كه خداى - عز و جل - در آخرت مىبخشد از حليهء كل اهل دنيا افضل است . و أبو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه الصلاة و السلام - گفت : انّ في الجنّة شجرة يسير الراكب في ظلّها مائة عام لا يقطعها ، فاقرءوا ان شئتم « وَ ظِلٍ مَمْدودٍ » « 473 » ، اى ، در بهشت درختى است كه اشتر سوار در سايهء آن صد سال برود آن را قطع نكند ، پس بخوانيد اگر خواهيد « وَ ظِلٍ مَمْدودٍ » و أبو امامه گفت : اصحاب پيغامبر - عليه الصلاة و السلام - گفتند كه خداى - عز و جل - نفع به ما
هامش
( 471 ) وصيفت ، خدمتكارى كه دختر يا كنيز باشد . ( 472 ) ميده ، نانى كه از آرد بى سبوس تهيه كنند . ( 473 ) واقعه 56 - 30 .
إحياء علوم الدين ( فارسى ) — صفحة 955 | الغزالي / حسين خديو جم / مؤيد الدين خوارزمى