به من چنان رسيد كه مىگويى پيغامبر وفات نكرده است ، آيا نبينى كه پيغامبر - صلى اللّه عليه و آله و سلم - روز فلان چنين گفت ، و روز فلان چنين ، و خداى - عز و جل - در كتاب خود گفت :
إِنَّكَ مَيِّتٌ وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ؟
« 125 » عمر گفت : به خداى كه چنانستى كه پيش از اين در كتاب خداى تعالى من اين نشنيده بودم ، به سبب آن چه بر ما نازل شد ، گواهى مىدهم كه كتاب چنان است كه فرستاد ، و حديث چنان است كه او گفت ، و خداى زندهء ناميرنده است ،
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
، و درود خداى بر رسول و بندهء او محمد - صلى اللّه عليه و آله و سلم - و خداى بس است رسول را . پس پهلوى ابو بكر بنشست .
و عايشه - رضى اللّه عنها - گفت : چون براى شستن او جمع شدند گفتند : به خداى كه نمىدانيم كه او را چگونه شوييم ؟ از جامهها برهنه كنيم ، چون مردگان ديگر ، يا هم در جامه بشوييم ؟ گفت :
حق تعالى خوابى برايشان مستولى گردانيد تا هيچ كس از ايشان نماند كه نه سر سوى سينهء خود برد و بخفت ، پس گويندهاى - كه او را ندانيم - گفت كه پيغامبر را با جامهها شوييد ، پس بيدار شدند ، و پيغامبر را در پيراهن بشستند ، و چون فارغ شدند كفن ساختند .
و على - رضى اللّه عنه - گفت : خواستيم كه پيراهن از سر او بر آريم ، آوازى شنيديم كه « جامهء پيغامبر مكشيد . » پس او را در پيراهن بشستيم چنان كه مردمان را شوييم [ بسان خفته ] و نخواستيم كه عضوى از وى بگردانيم كه نه از براى ما آن گردانيده شد تا از آن فارغ شديم . و با ما در خانه آوازى بود چون آواز باد نرم ، ما را مىگفت كه رفق كنيد با پيغامبر ، چه كار به زودى مكفى خواهد شد .
پس وفات پيغامبر - صلى اللّه عليه و سلم - بر اين جمله بود . و اندك و بسيار چيزى نگذاشتند كه نه با او دفن كردند . ابو جعفر « 126 » گفت : مفرش و قطيفهء او در لحد بگستردند ، و جامهها كه در بيدارى پوشيدى بر مفرش و قطيفة انداختند ، پس او را با كفن بر آن نهادند . و پس از وفات مالى نگذاشت ، و در حيات خشتى بر خشتى و نيى بر نيى بنا نكرد . و در وفات او عبرتي بزرگ است و مسلمانان را بدان اقتدايى خوب .
وفات أبو بكر صديق - رضى اللّه عنه -
( 1 ) و چون وقت وفات او بود ، عايشه بيامد و بدين بيت تمثل نمود :
لعمرك ما يغنى الثّراء عن الفتى * إذا حشرجت يوما و ضاق بها الصّدر
اى ، به زندگانى تو كه توانگرى از جوانمردان كفايت نكند ، چون روزى او در گلو افتد و سينه بر آن
هامش
( 125 ) زمر 39 - 30 و 31 .
( 126 ) ابو جعفر محمد بن على ، امام باقر ( ع ) .