بيان نكوهش دنيا
( 1 ) بدان كه آيتها كه در نكوهش دنيا وارد است و مثالهاى آن بسيار است . و بيشتر قرآن مشتمل است بر نكوهش دنيا و دور گردانيدن مردمان از آن و خواندن ايشان به آخرت ، بل مقصود از بعثت پيغامبران آن است ، و ايشان را جز براى آن نفرستادهاند . و به استشهاد آيتها به سبب ظهور آن حاجت نيست . و ما بعضى خبرها كه در آن وارد است بياريم .
[ اخبار ] . . . آمده است كه پيغامبر - عليه السلام - بر گوسفندى مرده گذشت ، گفت : أ ترون هذه الشّاة هيّنة على صاحبها ، اى ، اين گوسفند را مىبينيد كه بر صاحب آن خوار است ؟ گفتند : آرى . گفت : و الّذي نفسي بيده للدّنيا أهون على اللّه عزّ و جلّ من هذه على صاحبها و لو كانت الدّنيا تعدل عند اللّه جناح بعوضة ما سقى كافرا منها شربة ماء ، اى ، بدان خداى كه جان من در قبضهء قدرت اوست كه دنيا نزديك حق تعالى خوارتر از اين است كه اين بر صاحب اين ، و اگر دنيا نزديك خداى با پر پشهاى برابر بودى هيچ كافرى را از آن شربت آبى ندادى . و گفت : الدّنيا سجن المؤمن و جنّة الكافر ، اى ، دنيا زندان مؤمنان است و بهشت كافران . و گفت الدّنيا ملعونة و ملعون ما فيها الاّ ما كان للَّه منها ، اى ، دنيا ملعون است و آن چه در اوست ملعون است ، مگر آن كه از آن براى خداى - عز و جل - باشد .
و بو موسى اشعرى - رضى اللّه عنه - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : من احبّ دنياه اضرّ بآخرته و من احبّ آخرته اضرّ بدنياه فآثروا ما يبقى على ما يفنى ، اى ، هر كه دنياى خود را دوست