ترجمه
( آوردن گواه بر دلالت آيه بر معناى اول )
ثانيا : علاوه برآن آنچه ما گفتيم رواياتى هم كه در تفسير آيهء شريفه با معناى اوّل وارد شده ، گواه بر مطالب ماست ، فى المثل از كتاب امالى و ثواب الاعمال به نقل از امام باقر عليه السّلام آمده است كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمودند :
- كسى كه بگويد : سبحان اللّه ، خداى تعالى به خاطر آن يك اصل درخت در بهشت براى او غرس مىكند .
- و كسى كه بگويد : الحمد للّه ، خداى تعالى به خاطر حمد او يك اصل درخت در بهشت براى او غرس مىكند .
- و كسى كه بگويد لا إله الّا اللّه ، خداى تعالى به خاطر آن يك اصل درخت در بهشت براى او غرس مىكند .
پس مردى از قريش به ايشان عرض كرد آيا درختان ما در بهشت فراوانند ؟
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرمودند : بله و لكن بر حذر باشيد از اين كه آتشى به سوى اين درختان بفرستيد كه آنها را آتش بزند .
خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : اى اهل ايمان از خدا و رسولش اطاعت كنيد ( و پس از كسب اطاعت ) اعمالتان را باطل نكنيد . ( نتيجه اين كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله براى اثبات معناى اوّل در فراز آخر كلامش به آيهء لا تبطلوا استشهاد فرموده : بدين معنا كه اعمال صحيحتان را پس از انجام باطل نكنيد ) .
سپس مرحوم شيخ مىفرمايد : اين ( كه ما آيهء
وَ لا تُبْطِلُوا
را بر معناى اوّلى يعنى احداث البطلان فى العمل الصحيح حمل نموديم و شواهدي نيز برآن اقامه كرديم ) ، در صورتيست كه يا مطلقا قائل به احباط شويم ( يعنى بگوئيم هر معصيتى كه از ما سر بزند موجب نابود شدن اطاعت پيشين مىشود ) و يا نسبت به برخى از معاصى قائل به احباط شويم .
و اگر قائل به احباط نشده ( بلكه مجازاتى شويم ) و حديث مذكور از امام باقر عليه السّلام را به خاطر اين كه در مثل اين مسئله حجّت نيست طرح كنيم ، ( بايد بگوئيم : ) مراد از آيهء شريفه خصوص ابطال العمل به وسيلهء شرك و كفر است . چرا كه احباط عمل بدينوسيله اتّفاقى است .