« سسرد » آمده است . از همان ابتداى اين قرن مطمئن بودند كه ممكن است نقلقولهاى رازى از ترجمهى عربى سوسروتا سمهتا بوده باشند ( نك : يولى ، در : پزشكى ( هندى ) ، ص 10 ) . طبق مآخذ عربى اين كتاب در ق 2 ه / 8 م به عربى ترجمه شده است ؛ قديمترين نقلقولهاى شناختهشدهى مربوط به اين اثر در فردوس الحكمهى على بن ربّن طبرى آمده است ( نك : مايرهوف ، « على بن ربّن طبرى » ، در :
ZDMG
، 85 / 1931 م / 64 ؛ همو ، « فردوس الحكمهى على طبرى ، يكى از قديمترين مجموعههاى پزشكى » « 1 » ، در :
Isis
، 16 / 1931 م / 43 ) .
منابع : ابن نديم ، 303 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 2 / 32 ؛ هاس ، « دربارهى سرچشمههاى پزشكى هندى » « 2 » ، در :
ZDMG
، 30 / 1876 م / 619 ) ؛ همو ، « بقراط و پزشكى هندى قرون ميانه » « 3 » ، در :
ZDMG
، 31 / 1877 م / 649 ؛ مولر ، « منابع عربى دربارهى تاريخ پزشكى هندى » ، در :
ZDMG
، 34 / 1880 م / 548 - 545 ؛ ووستنفلد ، پزشكان عرب ، ص 4 ؛ زيگل ، « كتابهاى هندى در فردوس الحكمه » « 4 » ، همان ، 1101 ، 1107 .
آثار :
[ 528 ] كتاب سسرد ( - سمهتا ) [ 5315 ]
توضيح بيشتر در ابن ابى اصيبعه ( 2 / 32 ) « و فيه علامات الأدواء و معرفة علاجها و أدويتها » ، در 10 رساله . طبق اظهار ابن نديم ( ص 303 ) منكه اين كتاب را به دستور يحيى بن خالد برمكى به عربى ترجمه كرد . نقلقولهاى آن در فردوس الحكمة ( نك : زيگل ، همانجا ) و الحاوى آمده است ( نك : مولّر ، همانجا ) .
68 / كركه / 2071
به احتمال زياد وى در ق 2 م مىزيست . صورتهاى عربى نام وى كاملا گوناگونند : « شرك الهندى » ، « سيرك » ، « سرك » ، « جرك » و غيره . اثر وى به نام كركه سمهتا نخست به فارسى و سپس به همت عبد اللّه بن على از فارسى به عربى ترجمه شد .
منابع : ابن نديم ، ص 303 ؛ بيرونى ، ماللهند ، 1 / 159 ، 63 - 162 ، 83 - 382 ؛ ابن ابى اصيبعه ، 2 / 32 ؛ هاس ، « دربارهى سرچشمههاى پزشكى هندى » « 5 » ، در :
ZDMG
، 30 / 1876 م / 621 ، 622 ،
هامش
( 1 ) ." c ? Al i at - Tabar i 's Paradise of Wisdom'' , one of the oldest Arabic Compendiums of Medicine ". ( 2 ) ." ber die Ursprnge der Indischen Medizin ".
( 3 ) ." Hippokrates und die indische Medizin des Mittelalters ". ( 4 ) ." Die indischen Bcher aus dem Paradies der Weisheit ". ( 5 ) ." ber die Ursprnge der Indischen Medizin ".