ابو حمزهء صوفى
نامش محمد بن ابراهيم . اين كتابها از اوست : كتاب المنتمين من السياح و العباد و المتصوفين . كه آن را يكى از صوفيان بنام ابو الحسن احمد بن محمد دينورى از وى روايت كرده است ، و از اين شخص من اينها را ديدهام « 1 » : كتاب الابدال . كتاب مواطن العباد .
محمد بن يحيى ازدى
يا - آدمى - اين ترديد از من است - و اين كتاب از اوست : كتاب التوكل - كه آن را ابو على محمد بن معن بن هشام ، از وى روايت كرده است .
جنيد بن محمد بن جنيد
اين شخص از فرزندان جنيد اولى نمىباشد . وى از متكلمان مذهب صوفيه بعد از سال سيصد بود . و اين كتابها از اوست : كتاب امثال القرآن . كتاب الرسائل . مشتمل بر . . .
سخن درباره مذاهب اسماعيليه
ابو عبد اللّه رزام در كتابى كه بر رد اسماعيليه نوشته ، و پرده از مذاهب آنان برداشته ، گفتارى دارد كه ما آن را با همان الفاظ در اينجا مىآوريم ، و عهدهدار صدق و كذب او نيستيم .
وى گويد : عبد اللّه بن ميمون معروف بقداح ، از مردم قوزح العباس ، نزديك به شهر اهواز بود . پدرش ميمون - كه فرقه معروف بميمونيه منسوب به اوست - پيروى خود را از دعوى ابو خطاب محمد بن ابو زينب در خدا بودن على عليه السلام « 2 » آشكار ساخت . ميمون و پسرش هر دو از ديصانيان « 3 » بودند . و عبد اللّه مدتها دعوى پيامبرى كرده ، و شعبدههايى داشته ، و مىگفت زمين زير پايم بهم درپيچد ، و بهر جا كه خواهم در كوتاهترين مدت مىروم .
و خبر از حوادثى كه در شهرهاى دور اتفاق مىافتاد مىداد . و جيرهخوارانى در همه جا داشت كه در اثر بذل و بخششهاى فراوانى در كارهاى اسرارآميزش وى را يارى و همراهى
هامش
( 1 ) ف ( و له من الكتب ) ش ( و رايت لهذا الرجل ) .
( 2 ) ف ( رضى اللّه عنه ) .
( 3 ) رجوع كنيد بديصانيان اين كتاب ص 602 .