متن :
التاسع أنّ المشتبه بأحد المشتبهين حكمه حكمهما ، لأنّ مقدّمة المقدّمة مقدّمة ، و هو ظاهر .
ترجمه :
تنبيه نهم حكم ( شىء ) مشتبه به يكى از مشتبهين ، حكم مشتبهين است
، چرا كه مقدّمهء مقدّمه ، خود مقدّمه است و اين مطلب روشنى است .
تشريح المسائل
حاصل مطلب در تنبيه مزبور چيست ؟
اين است كه :
1 - گاهى ما علم اجمالى داريم كه احد الشيئين نجس است و بايد از باب مقدّمهء علميه از هر دو اجتناب نمود .
2 - امّا گاهى شىء ديگرى به احد المشتبهين مشتبه مىشود ، حال انّما الكلام اين است كه در اينجا چه بايد كرد ؟
جناب شيخ تكليف در اينجا چيست ؟
بايد از اين شىء سوم هم اجتناب نمود .
چرا ؟
زيرا :
1 - اجتناب از شىء سوّم مقدّمهاى است براى اجتناب از احد المشتبهين .
2 - اجتناب از مشتبه مقدّمهاى است براى اجتناب از حرام واقعى .
3 - مقدّمهء مقدّمه ، خود مقدّمه است .
پس : بايد از هر سه يا چهار و يا . . . اجتناب نمود .