جناب شيخ نتيجهء مراجعه به اصل برائت چه بود ؟
اين بود كه يك طرف را از ابتلاء خارج كرديم ، باقى ماند يك طرف كه در آن اصل برائت جارى كرديم .
نتيجهء مراجعه به اصل اصالة الاطلاق چيست ؟
اين است كه هر دو طرف شبهه اجتنب عن النجس دارند يعنى اين يكى ظرف نجس باشد ، اجتنب دارد آن يكى ظرف هم نجس باشد اجتنب دارد .
در نتيجه يجب الاجتناب ، بايد از هر دو اجتناب نمود .
جناب شيخ خلاصهء مطلب را بفرمائيد ؟
در مورد شك در تكليف تنجيزى :
1 - گاهى به اصالة البراءة رجوع مىكنيم و نتيجه مىگيريم كه يجوز ارتكاب طرف الآخر .
2 - گاهى به اصالة الاطلاق رجوع مىكنيم و نتيجه مىگيريم كه يجب الاحتياط ، زيرا هر دو در حكم محلّ ابتلاء هستند .
جناب شيخ اگر ما يك مطلقى داشته باشيم كه مقيّد باشد و لكن قيدش مجمل باشد مثل اكرم العالم كه عام است و مطلق و در جاى ديگرى اين خطاب قيد عدالت دارد اما ما نمىدانيم كه عدالت به صرف اجتنب عن الكبائر محقّق مىشود يا اينكه نه تحقّق عدالت علاوه بر اجتناب از كبائر نياز به اجتناب از صغائر هم دارد ، يعنى اينجاست كه قيد مجمل مىشود و وقتى كه قيد در مورد شك مجمل شد نمىدانيم كه آيا به اصل برائت مراجعه كنيم تا اصل ، عدم تكليف تنجيزى باشد و يا اينكه به اصالة الاطلاق مراجعه كنيم ، چه بايد كرد و شما چه پاسخ مىدهيد ؟
رجوع كنيد به اطلاق اكرم العالم .
جناب شيخ بيان رجوع به دليل خاص جهت پاسخ به سؤال مورد نظر چيست ؟
اين است كه :
ممكن است ما بگوئيم ملاك وجوب احتياط و عدم وجوب احتياط و يا ملاك حسن تنجيز و قبح تنجيز ، صحيحهء على بن جعفر است ، شما همين را براى همه جا ملاك قرار دهيد .
رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 230
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٢٣٠