بپرسند كه تو را چه بر اين داشت كه نافرمانى كردى ؟ جواب ندارد و نمىتواند گفت كه : حسن ظنّ به تو ، يا كرم تو . و از جملهء فريب خورندگان و مغرور شدگان در قيد هواى نفس خواهد بود .
امّا ببايد دانست كه هر چند ، بناى معاملهء حقّ سبحانه و تعالى با بندگان ، بر اساس لطف و رأفت مشيّد است ، بلكه اصل ابدا و انشاى اين نشأة ، تكليفى به جهت بسط اشعّه انوار عفو و رحمت ممهّد است . چنان كه از حضرت خاتم انبيا صلَّى الله عليه و آله مروى است كه آن حضرت فرمود : « لو لا انّكم تذنبون و تستغفرون الله ، لخلق الله خلقا أخر ، حتّى يذنبوا ثمّ يستغفروا الله فيغفر لهم » ، ليكن بايد كه بندگان نيز ، دنيا را مزرعهء آخرت دانسته ، اولا به تخم افشاني عقايد حقّه ، در زمين دل پردازند .
و ثانيا به مياه طاعات ، آن را آبيارى نموده از خار و خاشاك معاصى و اخلاق رديّه ، پاك سازند . بعد از آن ، بساط رجا و اميدوارى گسترانيده ، مترقّب نزول وفود فيوض بوده باشند . پس هر كه در اين مزرعه دانه فشاند ، در زمين عقبى چه خرمنهاى نعمت كه نديد و هر كه در اين باغچه نهالى نشاند ، از حدائق دلگشاى جنّت ، چه ميوه هاى لذّت كه نچيد ، * ( وَما تُقَدِّمُوا لأَنْفُسِكُمْ من خَيْرٍ ، تَجِدُوه عِنْدَ الله هُوَ خَيْراً وَأَعْظَمَ أَجْراً . ) * ( مزّمل - 20 )
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 519
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٥١٩