الآخرة ، النّجاة من النّار و الفوز بالجنّة .
شرح
قال الصّادق عليه السّلام : الاخلاص يجمع فواضل الاعمال ، و هو معنى مفتاحه القبول ، و توقيعه الرّضا ، فمن تقبّل الله منه و رضى عنه فهو المخلص و ان قلّ عمله ، و من لا يتقبّل منه فليس بمخلص و ان كثر عمله ، اعتبارا بآدم عليه السّلام ، و ابليس .
حضرت امام صادق عليه السّلام مىفرمايد كه : اخلاص ، جمع كرده است همهء فضايل اعمال و مكارم اخلاق را . يعنى : فضيلت هر عمل و كمال هر عمل به اخلاص است ، و كليد اخلاص و علامت اخلاص ، قبول شدن عمل است و توفيق اخلاص ، رضا و خوشنودى پروردگار است . پس هر عملى كه مقبول حضرت بارى است و خداى به آن راضى است ، آن عمل موسوم به اخلاص است و صاحب آن عمل ، مخلص ، هر چند كه عملش كم باشد . و هر عمل كه مقبول الهى نباشد و حضرت پروردگار به آن عمل راضى نباشد ، نه آن عمل موسوم به اخلاص است و نه عامل مخلص ، هر چند آن عمل بسيار باشد . چنان كه ابليس عليه اللَّعنة ، كه مدّت مديد ، عبادت پروردگار كرد و چون مقارن به اخلاص نبود به ترك سجود آدم عليه السّلام همه محو شد و حضرت آدم عليه السّلام به يك استغفار كه از روى اخلاص كرد ، مقبول درگاه احديّت گشت و مستحقّ درجات عاليه و مراتب لايقه گرديد .
و علامة القبول وجود الاستقامة ببذل كلّ المحابّ مع إصابة علم كلّ حركة و سكون .
مىفرمايد كه : نشانهء قبول عمل ، وجود استقامت است و معنى استقامت ، حاصل نمىشود مگر به بذل كردن هر چه محبوبتر است و تعلَّق به او بيشتر است به ارباب حاجت . و مستقيم بودن در جميع افعال و اعمال و حركات و سكنات . يعنى : هر
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 470
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٤٧٠