روح او در آخرت . يعنى : هرگز از ياد مردن و ملاقات رحمت الهى نمودن و مراتب حساب و كتاب و حشر و نشر ، غافل نباشد .
قال رسول الله صلَّى الله عليه و آله : حبّ الدّنيا رأس كلّ خطيئة .
چنان كه رأس و رئيس زهّاد « عليه و آله صلوة ربّ العباد » ، مىفرمايد كه : دوستى دنيا سر همهء گناهان است .
الا ترى كيف احبّ ما أبغضه الله ، و اىّ خطأ اشدّ جرما من هذا ؟ ! ) * آيا نمىبينى كه چطور توان دوست داشت دنيا را ، با وجود آن كه دنيا مبغوض الهى است و مبغوض وى ، چون محبوب كسى تواند شد ؟ ! و كدام خطا از اين عظيمتر و كدام گناه از اين شنيعتر و كدام جفا از اين فظيعتر تواند بود ؟ ! و اين فقره حقيقتا دليل حديث مذكور است .
و بعضى از مصحّفين در حديث مذكور ، تصرّفى كردهاند و « دنيا » را « دينار » خواندهاند و « اسّ » را از « اساس » گرفتهاند و ندانستهاند كه اين حرف ، بسيار كم اساس و كم ثبات است ، چرا كه تخصيص بلا مخصّص و ترجيح بلا مرجّح ، نزد بلغا مجوّز نيست ، مگر آن كه مخصّص زيادتى اعتبار جنس دينار باشد و « فيه ايضا ما فيه » .
و قال : بعض اهل البيت عليهم السّلام لو كانت الدّنيا بأجمعها لقمة في فم طفل لرحمناه ، فكيف حال من نبذ حدود الله وراء ظهره في طلبها ، و الحرص عليها .
مىفرمايد كه : يكى از ائمّه عليهم السّلام فرموده است كه : اگر فرضا تمام دنيا يك لقمه باشد و طفلى آن را فرو برد ، ما را به آن طفل ، رحم مىآيد با وجود عدم تكليف او ، پس چون باشد حال مكلَّفى كه با وجود بلوغ و رشد ، و تميز از حدود شرع كه شارع واجب كرده ، قطع نظر كند و اوقات عزيز عمر شريف خود را ، در تحصيل دنيا صرف نمايد ، و از براى وى از حلال و حرام و شبهه ، نهايت اهتمام داشته باشد .
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 218
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص٢١٨