بركت اين عمل و عدم توجّه به شهوات نفسانى ، از مرض روحانى شفا يا بى . و به وسيلهء او ، تقصيرات تو محو شود .
و طهّر باطنك من كلّ كدر و غفلة و ظلمة ، يقطعك عن معنى الاخلاص لوجه الله تعالى .
يعنى : چنان كه در روزه ، ظاهر خود را از آلايش اكل و شرب باز مىدارى ، باطن خود را نيز ، از وصمت تيرگى و غفلت و ظلمت ميل به باطل ، بايد پاكيزه دارى . تا روزهء تو از معنى اخلاص خالى نباشد .
قال رسول الله صلَّى الله عليه و آله : قال الله تعالى : الصّوم لي و انا اجزى به .
حضرت مصطفى صلَّى الله عليه و آله ، از جناب احديّت نقل مىفرمايد كه : آن حضرت ، « عزّ شأنه » ، فرموده كه : روزه از براى من است و مختصّ به من است ، و من ثواب او را چنان كه لايق به من است ، به روزه دار خواهم داد . وجه تخصيص حضرت بارى تعالى ، خصوص روزه را در ميان ساير عملها به جناب خودش ، عدم اطَّلاع غير است به اين عمل ، چرا كه هر عملى كه ستر و خفا ، در او بيشتر است ، به خلوص اقرب است ، و قدر و اعتبارش نزد خداى تعالى بيشتر است . از اين جهت ، قدر ذكر « لا إله الَّا الله » در ميان اذكار بيشتر است .
فالصّوم يميت هوى النّفس و شهوة الطَّبع ، و فيه حياة القلب .
شروع كرده است به فوايد روزه ، مىفرمايد كه : از جملهء فوايد روزه آن است كه ، مىميراند و بر طرف مىكند خواهشهاى نفس را و لذّتهاى بدنى را . چرا كه منبع همهء فتنه ها و مصدر همهء شرّها ، شكم است . و هر گاه شكم پر شد و از حرام و شبهه استيفاى حظَّ خود كرد ، فرج به حركت در مىآيد و خواهشهاى باطل و تخيّلات عاطل در نفس خطور مىكند . چنان كه حديث است كه : « انّى أخاف عليكم من البطن و الفرج » ، و شهوت فرج از شهوت بطن ناشى مىشود ، كه اگر بطن عفيف باشد و به قدر ضرورت اكتفا كند و از حرام و شبهه اجتناب نمايد ، بلا شكّ فرج نيز
مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 155
مساهمون: المنسوب للإمام الصادق ( ع )
ص١٥٥