تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مصباح الشريعة ومفتاح الحقيقة ( فارسي ) — صفحة 114

مساهمون:

ص١١٤
نهم - كبر ، و آن را به قوّت بازوى تواضع ، مسدود بايد ساخت . و به حكم : * ( إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ الله أَتْقاكُمْ ) * ( حجرات - 13 ) ، بزرگى و كرامت را ، در تقوى بايد دانست . دهم - آمد و شد او از راه طمع است ، پس دست طمع از خلق ، كوتاه بايد ساخت و روى همّت بر خزانهء كرم نامتناهى الهى بايد آورد ، و آيت عالى رأيت : * ( وَمن يَتَّقِ الله يَجْعَلْ لَه مَخْرَجاً وَيَرْزُقْه من حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ ) * ( طلاق - 3 ، 2 ) ، را بدرقهء راه و اعتماد كار خود ساخت . حاصل آن كه : از براى اهل هوش و بصيرت ، چه در وقت قرائت قرآن و چه در غير وقت قرائت ، سدّ راههاى مداخل آن غاوى مغوى ، به تذكار آيات قرآنى و مواعظ سبحانى با توفيق ربّانى ، سهل است . و إذا تفرّغ نفسه من الاسباب ، تجرّد قلبه للقراءة ، فلا يعترضه عارض فيحرمه بركة نور القرءان و فوائده . مىفرمايد كه : فايدهء فراغ خاطر در وقت تلاوت قرآن ، آن است كه هر گاه فارغ باشد دل قارى از اسباب تشويش خاطر ، خاطر او متوجّه تلاوت مىشود ، و از عروض چيزهايى كه مانع ادراك بركت نور قرآن و محرومى از آن است ، ايمن مىشود . مىداند كه چه مىخواند و چه مىگويد ، و با كه متكلَّم است . و اگر تلاوتش به محض تحريك لسان باشد و با ياد دنيا و شغل به دنيا ، قرآن خواند ، هر آينه از منافع تلاوت ، ممنوع و از ادراك نور قرآن ، محروم خواهد بود . و إذا اتّخذ مجلسا خاليا ، و اعتزل الخلق بعد ان اتى بالخصلتين الاوّلتين ، استأنس روحه و سرّه باللَّه عزّ و جلّ ، و وجد حلاوة مخاطبات الله عزّ و جلّ عباده الصّالحين ، و علم لطفه بهم ، و مقام اختصاصه لهم ، بفنون كراماته و بدائع إشاراته . و هر گاه به دست آورد قارى از براى تلاوت قرآن جاى خالى ، و بتواند از خلق