مهدى موعود مسلمانان را تبليغ مىكردند ، فعاليت داشتند ، سيد به آنها پيوست . مهدى امام دوازدهم مسلمانان بود كه بنا به روايتى هزار سال پيش ناپديد شده و براى از ميان بردن بيدادگرى و برقرار كردن نظام عادلانه در روى زمين ، بايستى ظهور مىكرد .
به سال 1843 رهبر فرقهء شيخى به نام سيد كاظم درگذشت و جانشينى نداشت . به سال 1844 سيد عليمحمد خود را باب ناميد ( باب به معنى در است و منظور از اين نام درى است كه مهدى موعود از آن طريق دستورات را به مردم صادر مىكند ) . به سال 1847 او خودش را پيامبر مهدى شناساند و به جاى قرآن كتابى به نام « بيان » منتشر كرد ، در اين كتاب اصول آموزش دينىاش بيان مىشد . باب مىانديشيد كه جوامع بشرى پيوسته در حال پيشرفتند و رهبران اين جوامع بنا به مقتضيات زمان عوض مىشوند ، زمانهاى بعدى با زمانهاى پيشين فرق دارند و بايستى نظام و قوانين نوين ويژه زمان بر جامعهها حكومت كنند . نظامها و قوانين پيشين به انگيزه كهنگى در دورهء جديد نمىتوانند نافذ باشند .
خداوند قوانين تازه را از طريق پيامبر به جامعه ابلاغ مىكند . رهنمودهاى پيامبر از راه كتاب مقدس به مردم ارائه مىشود ، و بنابراين كتاب تازه جاى كتاب قديمى را مىگيرد .
اين گونه پيامبران پىدرپى به هنگام تعويض مىشوند و كتاب مقدس جديد هم جاى كتاب مقدس قديم را مىگيرد . بنا به عقيده باب تورات را موسى ارائه داد ، عيسى انجيل را به مردم نمود و محمد قرآن را آورد .
سيد عليمحمد باب
باب به اين موضوع تكيه داشت كه :
دورهء پيامبرى محمد سپرى گرديده ، قرآن و شريعت او كهنه شدهاند و بايستى تغيير كنند . هماكنون زمان آن فرارسيده كه پيامبر تازه يعنى مهدى ظهور كند ، او در كتاب مقدسش قوانين نوى را به مردم ارائه مىدهد تا در روى زمين داد و بهروزى برقرار شود . اما حاكمان و علما ( حاكمان شرع و روحانيون بلندپايه ) كه قدرت را در دست داشتند ، به قرآن و شريعت متكى بودند ، اينان نمىخواستند از نظام و قوانين قديمى دست بردارند . به عقيدهء باب اعمال و رفتار اينها باعث شد كه روى زمين
تاريخ ايران از زمان باستان تا امروز ( فارسي ) — صفحة 341
مساهمون: ا . آ . گرانتوسكى
ص٣٤١