و امّا دوران امر ميان غير وجوب و غير حرمت از ساير احكام ( يعنى : كراهت و اباحه ) با ملاحظه و دقت در آنچه گفته شد ، معلوم مىشود .
و خلاصه ( حكم ) آن اين است كه :
1 - دوران الامر ميان طلب فعل ( استحباب ) و بين الاباحة مثل دوران ميان وجوب و غير حرمت است .
2 - و دوران الامر ميان استحباب و كراهت مثل دوران ميان وجوب و حرمت است .
و اشكالى در اصل اين حكم وجود ندارد ( يعنى : همانطور كه اصالة البراءة در آن موارد نسبت به وجوب يا حرمت جارى مىشد ، در اين موارد هم نسبت به استحباب و كراهت جارى مىشود ) .
جز اينكه : اجزاء ادلّهء برائت در صورت شكّ در طلب غير الزامى مبتلا به اشكال است چرا كه ادلّهء برائت براى نفى مؤاخذه و عقاب جارى مىشوند . درحالىكه فرض بر اين است كه : اصلا مؤاخذه و عقاب در غير واجب و حرام منتفى است .
پس : انديشه كن .
رسائل شيخ انصارى ( فارسى ) — صفحة 367
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٣٦٧