شركت نكرد و اين خود دليل روشنى است كه على بن ابى طالب ( ع ) قرآن را خود جمع آورى كرده و پيروان حكومت خلفاء وقت آن را نپذيرفتند و قرآن را با نظر هيئتى به رياست زيد بن ثابت جمع آورى كردند و با آن حضرت از اين نظر اختلاف داشتند و اين اختلاف چند وجه دارد :
1 - از نظر سياسى و آن عبارت از اين است كه چون قرآن قانون كلى حكومت اسلام بود و هر كس آن را به ملت اسلام مىداد پيشواى قانونى شمرده مىشد و رهبرىِ او مسلّم مىگرديد و چون دستگاه حكومت سقيفه با رهبرى على مخالف بود بر خود هموار نمىكرد كه قرآن را از دست على بپذيرد و اين را نقض حكومت خود مىشمرد و شايد به همين جهت بود كه رئيس هيئت جمع قرآن از سائر قريش هم كه طبق شعار سقيفه حقّ خلافت داشتند برگزيده نشد و يك نفر انصارى جوان و زبردست را به اين سمت انتخاب كردند كه قرآن را از دست او گرفتن اين معنى را نداشته باشد و اين همان معنائى است كه امروزه از آن تعبير مىكنند كه روحانيت از سياست جدا است و حكومت سقيفه با اين ترتيب آن را اجراء كرد ، در اين صورت ردّ قرآن از دستِ على و پذيرشِ آن از دست هيئت جمع قرآن زيد بن ثابت هيچ دلالتى ندارد كه قرآنى كه على ( ع ) جمع كرده بود با اين قرآن هيچ گونه تفاوتى داشته است .
2 - اختلاف در ترتيب سور و آيات چنانچه در بعضى اخبار اشاره دارد كه على ( ع ) قرآن را به ترتيب نزول جمع آورى كرده است و البته در اين قرآن متداول ترتيب نزول در سورهها و آيهها مراعات نشده است و اگر ترتيب واقعى سورهها و آيهها مضبوط شود و معلوم گردد بسا كه حقائقى از آن استفاده شود و از نظر تطبيق با موقعيت نزول آيات نص بر خلافت على ( ع ) روشن گردد . در اينجا توجه به اين نكته هم لازم است كه جمع قرآن شامل مسائلى است كه از آن جمله است :
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 655
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٥٥