ادبيات و علوم اهل آن زبان است هر چه دائرهء ادبيات و تعليمات دينى و علوم در زبانى وسيعتر باشد جملهها و تعبيرات ديگرى بايست مىشود .
ولى از نظر اشارات زبان ، برترى زبانى به زبانى وابستهء هر چه دقيقتر بودن و علمىتر بودن آن زبان است از نظر اداى مقاصد ، و اين اشارات مندرجه در لغت و زبانى براى مقاصد شاهكار بلاغت و شيوائى و سخن رانى است و دائرهء بسيار وسيعى دارد كه ما بدانها اشاره مىكنيم :
1 - اعراب ، يعنى علائمى در آخر هر لفظ براى نشان دادن مقصود از آن لفظ كه فاعل است يا مفعول يا مضاف اليه .
2 - نشانههائى براى اينكه لفظ به چه تعلق دارد ، و متعلق آن مرد است ، زن است ، يكى است ، چند تا است .
3 - تركيب و جملهبندى از نظر چيدن الفاظ در رديف هم ، و كدام جلو باشد و كدام عقب و كدام در وسط .
4 - الفاظى كه در لا بلاى كلام آيند و روابط اجزاء سخن را بفهمانند كه معمولًا از آنها به حرف تعبير كنند در برابر اسم و فعل و مىتوان از آنها به ملاط سازمانِ سخن تعبير كرد .
و هر كس اطلاعى به اصول ادبيات زبانها داشته باشد مىداند كه زبان عرب از جهاتِ بالا بر هر زبانى برترى دارد و در اداى مقاصد گوياتر است به همين جهت هر مقصودى كه با هر زبانى عرب ادا شده است با آن بطور كامل ادا مىشود ولى بسا مقاصدى كه با زبان عرب ادا شده است و با هيچ زبان ديگرى بطور كامل نمىتوان ادا كرد و از اين جهت است كه برخى اشعار عرب و امثال سائره در زبان عرب و برخى آيات مقدسهء قرآن ترجمه ندارند و با زبان ديگرى از مقصود كامل مندرج در آنها نمىشود تعبير كرد و از اين قبيل شمرده شده است :
آيهء ( 11 سوره كهف ) : «
فَضَرَبْنا عَلَى آذانِهِمْ
» - كه مقصود اين