من مىگويم ، از اين بيان مجلسى استفاده مىشود كه اين پيام بعد از قيام بر عليه امام و در جبههء جنگ جمل بوده است . مقصود اين است كه در اسلام مصلحت درجه 1 مراعات حق من است كه مخالفت با مردم را تجويز مىكند ، اگر شما از روز اول اين حق واقعى را رعايت كرديد چرا از آن برگشتيد ؟ مصلحت درجه 2 رعايت وحدت اسلامى است كه به پيروى از زمامدار وقت محقق مىشود و شما اكنون آن را هم نقض كرديد . از مجلسى ( ره ) - خدا دعاى آن حضرت را در بارهء هر دو مستجاب كرد ، زيرا زبير در آغاز نبرد از ميدان بيرون شد و مردى از بنى تميم به دنبال او رفت و او را كشت ، و طلحه در آغاز نبرد در خود ميدان كشته شد - ظلم آنها در بارهء على بيعتشكنى و مخالفت و انكار خلافت باطنى و ظاهرى او بوده و افترا از نظر شركت دادن او در قتل عثمان و استناد سحر و كهانت بوده ، و كتمان شهادت نسبت به نصوصى كه از پيغمبر در بارهء او شنيده بودند چنانچه رواياتى در اين باره نقل شده است . از مجلسى ( ره ) - مسوخ ، جمع مسخ است و اين حيوانات را از نظر شباهت مسوخ گويند نه آنكه از نتايج آنها باشند ، زيرا مسخشدهها پس از سه روز همه مردهاند چنانچه در خبر است ، جُند بنى مروان يكى از قومهاى گذشتهاند و به اين روايت استدلال كردند براى حرمت تراشيدن ريش و بلكه دراز كردن سبيل و برا آن اعتراض وارد است ، زيرا اين روايت دلالت دارد بر حرمت هر دو عمل معاً يا هر يك از آنها در شرع پيش از شرع ما ، نه در شريعت اسلام و اگر گويند چون در مقام ذم بيان آنها را كرده است دليل حرمت آنها در اين شرع هم نيز مىشود .
جواب گوئيم كه امام در مقام ذم اين دو كار نيست بلكه در مقام مذمت بيع مسوخ است چنانچه بنى اسرائيل براى صيد ماهى در روز شنبه هم
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 876
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٨٧٦