قرآن مجيد مجسم نموده همان ائمه هستند كه قرآن مجيد از نظر حقيقت تعليمات خود در وجود آنها تجلى دارد و اين تجلى در نفس عارف به مقام امام منعكس مىشود .
در اينجا براى روشن شدن موضوع ، اگر قرآن را پرتوى از ذات خدا بدانيم و امام را چون آئينه زلالى كه اين پرتو در آن تابيده و از آن به قلب عارف به امامت منعكس شده مَثَل مناسبى آورده باشيم .
فرض كن پرتو آفتاب به آئينهء زلالى بتابد و از آن در اطاق تاريكى منعكس شود ، در اين صورت درست است كه گفته شود روشنى كه از آفتاب فرود آمده در اطاق است و به همين نظر مىفرمايد : نورى كه از طرف خدا نازل شده يعنى قرآن مجيد همان جلوهء نورانى امام است كه در دل مؤمن مىتابد . آيهء نور يكى از قسمتهاى مهم قرآن مجيد است و از نظر تفسير و تأويل مورد توجه دانشمندان و مفسرين اسلامى بوده است ، بعضى كتاب مستقلى در تفسير آن نگاشتهاند ، آنچه در اينجا مورد دقت است اين است كه :
1 - اين آيه از نظر سوق عبارت و جمله بندى و طرح موضوع يكى از ابتكارات معجزمآب قرآن است ، سوق چنين مضمونى در قالب تعبير و بيان هيچ سابقه نداشته و در آينده نزول قرآن هم كسى با آن رقابت و معارضه نكرده است ، قرآن مجيد از جهات بسيارى معجزه است و فوق قدرت عادى بشر ، من در مقام شرح اين موضوع در جلد سوم " الدين في طور الاجتماع " خود كه به عربى تأليف شده و در نجف اشرف در حدود سال 1314 شمسى چاپ شده است ، گفتهام : القرآن بحر يموج بالاعجاز قرآن دريائى است و در هر موجى از آن معجزهاى خيزد ، و بسيارى از دانشمندان و مفسران وجوه مختلفهء اعجاز قرآن مجيد را ياد آور شدهاند و توجه به اين نكته هم بجا است
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 716
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧١٦