مقررات دين را مجرى دارند و آسوده باشند .
خداپرستى خالصانه در صورتى است كه هيچ گونه رياء و ملاحظهء خلقى ( و استفادهجوئى ) در پرستش حق و عبادت او در ميان نباشد ، با توجه به اين موضوعها اين وعدهء قرآنى و پيشگوئى صادقانه به صورت يك حكومت الهيه حقه در محيط سرتاسر ايمانى و مسلمانى روى زمين تقرير مىشود و اين حكومت كه قرآن تصوير كرده و نقشه كشيده و بىترديد آن را پيشگوئى كرده و وعده داده از جمهوريت فلسفى افلاطون محكمتر و با معناتر است .
در شرح قسمت اول كتاب " كمال الدين " كه راجع به تحليل و تجزيهء دقيق و همه جانبه آيهء مباركهء
إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً
است و با توجه به توضيحاتى كه من در پاورقى دادهام ، موضوع خلافت و مضمون اين آيه روشنتر شده است و در اينجا به مراجعه به كتاب نامبرده توصيه مىشود . تتميم : آيات سورهء قصص به اين شرح است : « آن كسانى كه به آنها كتاب داديم پيش از آن بدان مىگرويدند و چون بر آنها تلاوت مىشد مىگفتند : بدان ايمان داريم آن از طرف پروردگار ما درست است به راستى ما پيش از برخورد با آن مسلمان بوديم ، آنانند كه دو بار مزد خود را دريابند . . . » بحثى در امامشناسى و توضيحى از روايت :
امام يك بشر عالى مقامى است كه حقائق را از پيغمبر دريافت كرده و روح پاكش آئينهء هستى گرديده و با فرشتهها و عالم نامرئى ارتباط مرموزى دارد .
شناختن امام از چند وجه است :
1 - شناسائى او از نظر يك فرد بشر در اندام و هيكل و شخصيت محدود و صفات ظاهرهء او چنانچه معاشران و همشهريان او از موافق و مخالف وى را مىشناختند .