كند و آن را نورى سازد جلو چشمش در آخرت كه به بهشتش كشاند اى معلى هر كه امر ما را فاش كند و نهانش ندارد خدا درد و سرا خوارش كند و در آخرت روشنى را از جلو چشمش ببرد و آن را تاريكى سازد كه بدوزخش كشاند ، اى معلى راستى تقيه دين من و دين پدران من است و دين ندارد كسى كه تقيه ندارد ، راستى خدا دوست دارد نهانى پرستيده شود چنانى كه در آشكار ، اى معلى فاش كن امر ما چون منكر آنست .
و از ابى بصير است كه به امام ششم ( ع ) گفتم : كسى نداريم كه از آينده بما خبر دهد چنانى كه على ( ع ) بيارانش خبر ميداد ، فرمود : آرى به خدا كه داريد ولى تو يك حديث بياور كه به تو گفتم و نهانش داشتى ، ابو بصير گفت : من يك حديث هم نيافتم نزد خود كه نهانش كرده باشم و از امام باقر ( ع ) كه فرمود : تقيه براى حفظ جانست و چون بكشتن و خونريزى كشد تقيه روا نباشد .
و از ابى بصير است كه از امام ششم حديث بسيارى خواستم ، فرمود : آيا هرگز حديثى از من نهان كردى ؟ و در ياد آورى ماندم ، و چون گيجى مرا ديد فرمود : آنچه به ياران خود بازگفتنى باكى ندارد ، فاش كردن اينست كه به ديگران باز گوئى .
و از امام ششم ( ع ) كه فرمود : فرو خوردن خشم از دشمن حكمران تقيه است و حرز كسى است كه آن را برگيرد ، و دورى از دچار شدن به بلا است در اين دنيا .
81 - كافى : بسندش از امام ششم ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل " آنان مزدشان دهند دو بار بپاداش صبرشان " فرمود : صبر در تقيه كردن و جلوگيرى به خوبى از بدى فرمود : خوبى تقيه است و بدى فاش كردن .
بيان : آنان مزدشان دهند - آيه 54 سوره القصص است به اين ترتيب " آنان كه داديم به آنها كتاب را پيش از او آنها به او ايمان آورند " طبرسى گفته : پيش از او يعنى پيش از محمد آنان به او يعنى بمحمد ايمان آرند چون وصفش را در تورات خواندند و بقولى پيش از او يعنى پيش از قرآن و آنان قرآن را باور كنند و مقصود از كتاب تورات و انجيل است ( و چون خوانده شود يعنى قرآن " بر آنان گويند ايمان آريم بدان راستى كه آن درست است از جانب پروردگار ما است راستى ما پيش از آن مسلمان بوديم " سپس خدا سبحانه آنان را ستود و فرمود " آنانند كه دو مزد دارند بپاداش صبرشان " .
گفته : ره يك بار بديندارى خودشان تا رسيدن بمحمد ( ص ) و گرويدن به او ، و يك بار هم بگرويدن به آن حضرت ، و بقولى يك بار بصبر بكتاب اول و دوم و يك بار بگرويدن بدان چه در آنها است ، و بقولى بصبر بر دين و صبر آزار كفار و تحمل سختى " جلو گيرند به خوبى بدى را "
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 273
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧٣