تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 269

مساهمون:

ص٢٦٩
بلند شد كه يا ابن رسول الله از امروز دم مرا دردناك كرده مرا از او معاف دار يا مرا زير پايش شكيبا كن ، آن پسرك گفت درخواست كن آنچه برايت بهتر است و آن شكيبائى زير پاى يك مؤمن است . آن حضرت ( ع ) فرمود : راست گفت بار خدايا او را شكيبا ساز و اسب نرم شد و رام گردش كرد و چون پسرك پياده شد آن حضرت فرمود : از جانداران خانه‌ام و از بنده‌هايم و كنيزهايم و از موجودى گنجينه‌هايم هر چه خواهى درخواست كن زيرا تو يك مؤمنى كه خدايت در دنيا مشهورت كرد بايمان . پسرك گفت : يا ابن رسول الله من آنچه را پيشنهاد كنم خواستارم فرمود : پيشنهاد كن كه خداى تعالى تو را براى پيشنهاد خوبى توفيق دهد ، گفت : از پروردگارت بخواه برايم تقيه خوب و حقشناسى از برادران و عمل بحقوق شناخته آنان آن حضرت فرمود : خدا آن را به تو داد تو خواستى برترين شعار نيكان و پوشش آنان را . بمحمد بن على رضا ( امام نهم ) ( ع ) گفتند : در كنار خانه فلانى بر قومى نقبى زدند و او را با تهمت دستگير كردند و پانصد تازيانه زدند آن حضرت ( ع ) فرمود : اين آسانتر است از صد هزار هزار تازيانه آتشين او را براى توبه آگاه كردند تا آن خلافش را كفاره باشد ، گفتند چطور باشد يا ابن رسول الله فرمود : او در بامداد روزى كه به او رسيد آنچه رسيد حق يك برادر مؤمن را ضايع كرد ابى الفضيل و ابو دواهى و ابو النسر و رو ابو الملاهى را بلند و آشكار دشنام داد و تقيه نكرد از برادرانش پرده‌پوشى نكرد و هم از مخالفانش و آنان را نزد مخالفان بدنام كرد و بلعن و دشنام و بدكارى آنان دچار كرد و خود را هم دچار كرد ، و آنها بودند كه اين بلا را به او رساندند و اين تهمت را به او براندند و به او رو آوردند و گناهش را به او رساندند تا توبه كند و آنچه را در آن تقصير كرده جبران نمايند و اگر نكند بايد خود را براى پانصد تازيانه يا زندان تاريك آماده كند كه شب و روزش فرق ندارد و بدان متوجه شد و توبه كرد و حق مؤمنى كه در آن كوتاه آمده بود بر آورد و از آن فارغ شده بود كه دزد نقب زن پيدا شد و مال را از او گرفتند و آن متهم را آزاد كردند و خبرچينان آمدند و از او عذر خواستند و به على بن محمد ( ع ) ( امام دهم ) گفتند : كاملتر مردم در خصال نيكو كيست ؟ فرمود : هر كه بهتر تقيه كند و حقوق برادرانش را بر آورد . 69 - امالى طوسى : بسندش تا پيغمبر ( ص ) فرمود : به زودى فتنه‌ها باشند كه مؤمن نتواند آنها را با زبان يا دست ديگرگون كند . على بن ابى طالب ( ع ) گفت : آن روز مؤمن ميانشان باشد ؟ آرى ، گفت اين وضع از