گرد من پراكنده شوند و اگر نبود كه رسول خدا در باره آن از من پيمان گرفته و آن را شنيدم و به من در باره آن از پيش فرموده همان را ميكردم ولى رسول خدا ( ص ) به من فرموده : هر چه را بنده بدان ناچار شود خدا آن را به دو حلال و مباح كرده و شنيدمش ميفرمود : راستى تقيه از دين خداست و دين ندارد كسى كه تقيه ندارد .
65 - تفسير عياشى : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه ميفرمود : ايمان ندارد كسى كه تقيه ندارد و ميفرمود : خدا فرموده : جز اينكه تقيه كنيد از آنان بطورى تقيه كردن .
66 - سرائر : از داود صرمى كه امام كاظم ( ع ) به من فرمود : اى داود اگر بگويم بىتقيه چون بىنماز است البته كه راستگو باشم .
67 - تفسير عياشى : بسندى از على ( ع ) كه هرگز مردم ببحرانى دچار نشدند جز كه شيعه من در آن خوشحالتر بودند و آنست تفسير قول خدا . ( 66 - الانفال ) اكنون خدا بشما تخفيف داد و دانست كه در شما سستى است .
68 - تفسير امام : رسول خدا ( ص ) فرمود : مؤمنى كه تقيه ندارد چون تنى است كه سر ندارد ، مؤمنى كه حقوق برادرانش را رعايت نكند چون كسى است كه همه حواسش درست است و فكرش را به كار نگيرد و با ديدهاش نبيند و با گوشش نشنود ، و با زبانش نيازش را نگويد و از خود دفاع نكند و دست و پايش را به كار نگيرد و او يك پاره گوشت است كه هر سودى از دستش برود و هدف هر ناگوارى گردد ، و همچنين مؤمن كه حقوق برادرانش را بجا نياورد ثوابش از دستش برود و چون تشنه است در برابر آب خنك كه نياشامد تا برتابد و حواس خود را از دست بدهد و آنها را براى دفع بدى و جلب خوبى به كار نبرد ، و دستش از هر نعمت بريده و بهر آفت گرفتار باشد .
امير مؤمنان ( ع ) فرمود : تقيه برتر عمل مؤمن است ، خود و برادرانش را از بدكاران مصون ميدارد ، و بر آوردن حاجت برادران شريفترين اعمال پرهيزكارانست و دوستى آور فرشتههاى مقرب ، و شيفته كن حور العين .
حسن بن على ( ع ) فرمود : راستى تقيه كه خدا بدان امتى را به سازد براى انجام دهنده آن برابر ثواب اعمال آن امت باشد و اگر تركش كند و بسا امتى را نابود سازد شريك نابودى آن امت شود ، و راستى حقشناسى از برادران دوست شدن بدرگاه خداى رحمانست و تقربى عظيم نزد ملك ديان ، و هر كه رعايت آنها نكند در درگاه خداى رحمان مبغوض گردد و نزد كريم منان بىمقدار گردد .
و حسين بن على ( ع ) فرمود : اگر تقيه نبود دوست ما از دشمن ما شناخته نمىشد ، و اگر
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 267
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٧