خويش خوب است و روشش پاكيزه ، و نهادش نيك ، و عيانش زيبا ، و زائد از مالش را انفاق كند ، و فزونى گفتارش را نگهدارد و پر نگويد و از طرف خود بمردم انصاف دهد .
روشنگرى : طوبى بمعنى بهشت يا درخت طوبى كه معروف است يا خوشى در دنيا و آخرت ، خوى خوش بمعنى اخلاق خوب يا سرشت خوب ، روش پاكيزه يعنى از اخلاق پست ، نهاد نيكو يعنى دل به آراسته بمعارف الهيه و عقائد ايمانيه و تهى كينه و نفاق و قصد ضرر به مسلمانان يا اينكه درونش مخالف برون نباشد چون رياكاران ، و عيان زيبا به موافقت آداب شرع ، انفاق از زائد مال به دادن حقوق واجبه و مستحبه يا اعم از آن بانفاق هر چه بيش از خرج خودش باشد و انصاف دادن از خود بمردم باينكه ميان خود و ديگران به حق حكم كند ، و بپسندد براى آنها آنچه براى خود پسندد و بد دارد براشان آنچه براى خود بد دارد .
23 - كافى : بسندش از امام ششم ، فرمود : كيست برايم چهار چيز ضمانت كند به چهار خانه در بهشت : انفاق كن و از ندارى نترس ، سلام را در جهان افشاء كن ، ستيزه را رها كن گرچه حق با تو است و بمردم از طرف خود انصاف بده .
بيان : ضمانت اينست كه به گردن بگيرد و من هم چهار خانه براى او به گردن بگيرم ، و گويا كسى پرسيده آن چهار چه باشند و امام بطور امر آنها را بيان كرده ، انفاق در راه خدا و رضاى او و ترس ندارد چون خدا عوض ميدهد ، افشاء سلام نشر آنست باينكه بهر كه بر خورد سلام كند جز در موارد نهى از آن كه در باب خود بيايد ، ترك ستيزه يعنى جدال و نزاع را رها كند گرچه در مسائل علميه باشد مگر براى اظهار حق كه مطلوب است و خدا فرموده ( آيه 125 النحل ) و جدال كن با آنها بوجه احسن ، و سخن در باره آن گذشت .
24 - كافى بسندش از امام ششم ( ع ) كه ميفرمود : بالاترين اعمال سه است : انصاف تو با مردم تا آنجا كه نپسندى براشان جز آنچه براى خود پسندى ، و همراهى با برادر دينى در مال ، و ذكر خدا در هر حال ، نه تنها به گفتن
سبحان الله و الحمد لله و لا إله الا الله
بلكه به عمل بدان چه خدا عز و جل پيش تو نهاده و ترك آنچه از آنت نهى كرده .
روشنگرى : بالاترين عمل يعنى اشرف و افضل آن ، نپسندى چيزى را براى خود يعنى از آنها نفعى نخواهى جز كه نفعى به آنها رسانى و ضررى به آنها نزنى جز آنچه راضى باشى به تو بزنند و براى آنها بر خود حكم باشى . همراهى در مال يعنى او را شريك مال خود داند و در برادر خدائى شامل يارى با جان و مال و هر گونه يارى مىشود و مواسات همراهى از مخارج شخصى است و از ما زاد آن مواسات نيست .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 24
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤