مردمند تا از حساب فارغ شود ، مرديكه قدرت در حال خشم او را به ستم به زير دست نكشاند و مرديكه ميان دو كس حكم شود و يك جو يكى را به ديگرى ترجيح ندهد و مرديكه به حق ايستادگى .
كند در سود خود و يا زيان خود .
روشنگرى : نزديكتر به خدا بر حسب معنى و كنايه است از اينكه مشمول لطف و رحمت خداى تعالى است يا مقصود نزديكى بعرش خدا يا بصف پيغمبران و اوصياء است كه در كار حساب خلقند ، و بمعنى اول مقصود اين نيست كه پس از حساب نزديكى پايان يابد بلكه مقصود اينست كه در همه جا كه مردم ترسان و هراسان و اندر كار حسابند آنان در امن و قرب و را مانند و زير سايه عرشند و پس از آن همچنين باشند بوجه بهتر . . . قدرت بر جور بسا شامل انتقام مشروع هم باشد زيرا عفو بهتر است .
رفتن ميان دو : يعنى رفت و آمد حقيقى يا كنايه است از حكم بودن يا شامل هر دو است بلكه شامل نامهرسانى و مذاكره اصلاح يك جو مبالغه در كمى ميل است و مراد اينست كه هيچ طرفدارى در نفع و ضرر يكى از آنها نكند .
27 - كافى : بسندش از امام ششم ( ع ) كه در حديثى فرمود : بشما خبر ندهم از سختتر واجب خدا بر خلقش و سه تا ذكر كرد كه اولشان انصاف دادن از طرف خود است بمردم .
بيان : واجب بسا كه مستحب مؤكد را هم فرا گيرد .
28 - كافى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) ( مضمون آن با تفصيل بيشترى در شماره 24 گذشت ) .
بيان : برادر در راه خدا يعنى برادريش براى رضاى خدا باشد نه بغرض دنيوى يا مقصود اينست كه همراهى براى رضاى خدا باشد نه به قصد افتخار و كسب شهرت و بهر تقدير همراهى شامل جز مال هم مىشود .
29 - كافى بسندش تا امام ششم ( ع ) ( قريب بمضمون آن در شماره 20 از امالى طوسى گذشت و توضيح زائد هم ندارد ) .
30 - كافى : بسندش تا امام ششم ( ع ) كه آزموده نشده مؤمن به چيزى سختتر از سه خصلت كه از آنها محروم مىشود : گفته شد آنها چه باشند ؟ فرمود : همراهى در هر آنچه بدست دارد ، و انصاف دادن از طرف خود ، و بسيار ياد خدا بودن من نمىگويم گفتن
سبحان الله و الحمد لله و لا إله الا الله
باشد بلكه ياد خدا نزد برخورد به آنچه بر او حلال كرده و ياد خدا هنگام بر خورد بدان چه بر او حرام كرده .
بيان : سختتر بر او در آخرت . . . هر آنچه بدست دارد از اموال كه در دست او
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 26
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦