است و گواهيش قبول است و اگر چه پيش خود گناهكار باشد و هر كه او غيبت كند بگناهى كه دارد از ولايت خدا عز و جل بيرونست و در ولايت شيطان درونست .
و به من باز گفت پدرم تا برسد برسول خدا ( ص ) كه هر كه مؤمنى را غيبت كند بدان چه در او است خدا هرگز آنها را در بهشت جمع نكند و اگر آنچه گفته در او نباشد پيوند ميانشان بريده شود و آن غيبت در دوزخ جاويد باشد و چه بد سرانجامى است .
گويم : تمام خبر در باب عدالت گذشته .
13 - همان : بسندش تا امير مؤمنان كه فرمود : دورى كن از غيبت كه نانخورش سگان دوزخ است ، سپس فرمود : اى نوف دروغ بافد كسى كه پندارد حلالزاده است و با غيبت گوشت مردم را مىخورد الخبر .
14 - همان : بسندش تا امام صادق ( ع ) كه هر كه در باره برادرش گويد : آنچه به دو چشمش ديده و به دو گوشش شنيده از آنهاست كه خدا عز و جل در بارهشان فرموده راستى كسانى كه دوست دارند فاش شود هرزگى در باره اهل ايمان عذابى دردناك دارند در دنيا و آخرت .
تفسير قمى : بسندى مانندش را آورده .
15 - معانى الاخبار : بسندش از امام صادق ( ع ) فرمود : غيبت اينكه در باره برادرت بگوئى آنچه در او باشد و خدا بر او پوشيده داشته و بهتان اينكه در باره او بگوئى آنچه در او نيست .
16 - امالى صدوق : بسندش از امام صادق ( ع ) فرمود : غيبت مكن تا غيبت نشوى و چاهى براى برادرت مكن تا در آن افتى زيرا تو جزا بينى چنان كه جزا بدهى .
17 - همان : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود نشستن در مسجد بانتظار نماز عبادت است تا حدث نكند ، گفته شد يا رسول الله حدث چيست ؟ فرمود : غيبت كردن .
گويم : در اوصاف فساق گذشت كه اگر خلاف او كنى بد تو گويد .
18 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه روزهدار در عبادت خداست گرچه در بسترش خوابيد تا مسلمانى را غيبت نكند .
19 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه هر كه مؤمن را رو در رو مدح كند و در پشت سر بد گويد پيوند ميانشان ببرد .
20 - همان : به همين سند تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : چهارند كه با آنچه دارند دوزخيان بيازارند از آب جوش دوزخ بنوشند فرياد وا ويلا كنند و دوزخيان گويند بهمدگر
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 155
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٥