و رفت و ناگاه پرندهاى ديد كه بازى او را دنبال كرده و آن پرنده گرد او گشت گفت :
پروردگارم به من فرموده اين را بپذيرم و آستين گشود و پرنده در آن در آمد آن باز گفت شكارم را گرفتى با اينكه چند روز است دنبال آنم گفت پروردگارم به من فرموده اين را نااميد نكنم و از رانش تيكه بريد و نزد آن باز افكند و رفت و چون گذشت بناگاه تيكه گوشت مردار بودار كرمزادهاى بود و گفت : پروردگارم مرا فرموده : از اين بگريزم و گريخت و برگشت .
و در خواب ديد كه گويا به او گفته شد : آنچه فرمان يافتى بجا آوردى آيا ميدانى چه بود ؟ گفت : نه به او گفته شد : اما كوه خشم است كه در بنده درگيرد خود را نبيند و از گرانى خشم خود را گم كند و چون خوددارى كند و به خود آيد و خشمش فرو نشيد انجامش لقمه خوشمزه باشد كه آن را خورده و اما طشت نمونه كار خير است كه چون بنده خدا آن را نهان سازد خدا نخواهد جز كه عيانش كند و او را زيورش سازد با آنچه از ثواب ديگر سرا برايش پس اندازد و اما پرنده نمونه مردى است كه نزد تو براى نصيحتى آيد آن را بپذير ، و اما باز نمونه كسى است كه براى نيازى نزدت آيد او را نوميد مكن ، و اما گوشت گنديده نمونه غيبت است از آن بگريز .
24 - معانى الاخبار : بسندش تا امام صادق ( ع ) فرمود : راستى خدا تبارك و تعالى دشمن دارد خانه گوشتين و گوشت فربه را و يكى از يارانش به آن حضرت گفت : يا ابن رسول الله ما گوشت را دوست داريم و خانههاى ما از آن تهى نيست اين چگونه باشد ؟ فرمود :
چنان نيست كه پنداشتى همانا خانه گوشتين آنست كه در آن باغيست گوشت مردم را خورند و گوشت به زورگو و متكبر و خودنما در راه رفتن است .
25 - خصال : بسندش از امام ششم ( ع ) فرمود : هر كه سه دارد چهار برايش بر مردم واجب باشد : كسى كه دروغ به آنها نگويد و در آميزش به آنها ستم نكند و خلف وعده با آنها نكند بايد عدالتش ميان مردم آشكار باشد و مردانگيش پديدار و غيبت او حرام و برادريش واجب .
26 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه هر كه با مردم كار كند و ستمشان نكند ، و سخن كند و دروغشان نگويد ، و وعده به آنها دهد خلف نكند از آنهاست كه مردانگيش كامل و عدالتش ظاهر و برادريش واجب و غيبتش حرام .
صحيفه الرضا : مانندش را از امام رضا ( ع ) آورده .
27 - خصال : بسندى تا پيغمبر ( ص ) كه فرمود : غيبت بدتر است از زنا ، گفته شد يا رسول الله براى چه ؟ فرمود زنا كن توبه كند و خدا بپذيرد و اما از غيبت كن خدا توبه نپذيرد تا غيبت شده او را حلال كند .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٥٧