فلانى را بدين وصف نشناخته بودم براى تصديق او و درخواست بيشتر و گوش دادن و خاموش بودن هنگام استماع با اينكه رسول خدا ( ص ) فرموده : گوشگيرنده خود دومين غيبتكننده است و على ( ع ) فرموده : شنونده غيبت يكى از دو غيبت كن است ، و مقصود شنيدن با توجه و رضا است نه بر وجه اتفاق كه ناگاه به گوش بخورد يا مقصود در صورت قدرت بر انكار آنست و اقدام نكند و شركت شنونده با گوينده براى رضايش به آنست و آلوده شدن خاطر هر دو بتصورات بديكه نشايد گرچه يكى گوينده است و ديگرى پذيرنده و هر كدام را ابزاريست يكى را زبانيست ترجمان نفس آلوده بكذب و حرام و تصميم بر آن و ديگرى را گوشى است پذيراى اين آثار از سوء اختيار كه چون زهر عقرب آن را در خود گيرد و گفتند شنونده شريك گوينده است و خبر پيش هم بر آن دلالت دارد و شنونده از گناه غيبت بدر نشود جز كه با زبانش آن را انكار كند و اگر ميترسد با دلش و اگر تواند برخيزد از مجلس غيبت يا سخن ديگر بميان اندازد و انجام ندهد دچار غيبت شود ، و اگر زبانى گويد خاموش شود و دلش آن را خواهد ، اين نفاق است و گناه ديگرى كه او را از آن بدر نبرد تا از دل آن را بد ندارد .
و در روايت است از پيغمبر ( ص ) كه هر كس در برش مؤمنى خوار شود و با توانائى او را يارى نكند خدا او را در روز قيامت برابر مردم خوار كند ، و در روايت ابى درداء فرموده ( ص ) هر كه آبروى برادر مؤمنش در غياب او حفظ كند بر خدا بايد كه روز قيامت آبروى او را حفظ كند ، و در روايت ديگر بر خدا بايد كه او را از دوزخ آزاد كند ، و در روايت صدوق است كه رسول خدا ( ص ) فرمود هر كه تفضل كند ببرادر مؤمنش در باره غيبت او كه در مجلسى شنود و آن را رد كند خدا از او هزار باب شر را در دنيا و آخرت از او دور كند و اگر رد نكند با توانائى هفتاد برابر گناه غيبتكننده بر او است ، و بسندش تا امام باقر ( ع ) كه هر كه در برش غيبت برادر مؤمنش شود و او را يارى و كمك دهد خدايش در دنيا و آخرت يارى كند و اگر او را يارى نكند و با توانائى از او دفاع نكند خدايش در دنيا و آخرت پست سازد .
سپس قده در درمان غيبت گفته : بدان كه همه اخلاق بد همانا با معجون علم و عمل درمان شوند ، درمان هر دردى با ضد سبب آنست ، بايد اول از سبب غيبت بررسى كنيم و آنگه درمان زبان بستن از آن را بيان كنيم بمناسبت اين اسباب گوئيم : همه اسباب غيبت كه گفتند ده چيز است كه امام صادق ( ع ) بطور كلى در روايت مصباح الشريعه بدانها آگاهى داده كه فرموده : اصل غيبت ده نوع گردد درمان خشم ، همراهى با مردم ، باور خبرى
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 141
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٤١