تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 66

مساهمون:

ص٦٦
را از عشيره خود واگيرد همانا يك دست از آنها واگيرد و در برابر دستهاى بسيارى از او واگرفته شوند و هر كه براى تبار خود با اخلاص دوستى كند ، و چون تواند دست بخشش بدانها گشايد براى خدا خدا آنچه را خرج كرده در دنيا به او عوض دهد ، و در آخرت مزد دو چندانى به او دهد ، برادران راستين ميان مردم بهترند از مال كه خود خورد و به ارث گذارد ، هيچ كدام شما از برادرش وانگيرد ، و ديگرى را بجاى او نگيرد در صورتى كه كمكى از او نيابد و يا تهيدست باشد ، نبايد هيچ كدام شما از خويشاوند مستمند خود غفلت كند از اينكه رخنه نياز او را ببندد از آنچه اگر هزينه نهدش زيانى نكند و اگر بچنگ دارد سودش ندهد . 54 - همان : بسندش تا معاويه كه امام ششم ( ع ) به من فرمود : صله رحم روز قيامت حساب را سبك سازد ، و آنگاه خواند ( آيه 21 : الرعد ) ( آنان كه ) صله كنند آنچه فرموده خدا كه صله شود ، تا آخر آيه . . . 55 - همان : سند تا يكى از اصحابمان كه به امام ششم گفتم : راستى آل فلان بهم نيكى كنند و با هم صله كنند فرمود : تا چنين باشند خودشان و مالشان فزون شوند ، و پيوسته در فزونى باشند تا از هم ببرند و چون چنين كنند وارونه باشند . 56 - همان : بسندى تا رسول خدا ( ص ) فرمود : شما را رهنمون نباشم به بهترين خلق در دنيا و ديگر سراها ؟ گفتند : چرا يا رسول الله فرمود : هر كه صله كند با كسى كه از او بريده ، و عطا كند بدان كه از او دريغ كرده ؟ و بگذرد از كسى كه به او ستم كرده ، و هر كه خوش آيد مرگش پس افتد ، و روزيش بگشايد از خدا بترسد و صله رحم كند . 57 - همان : بسندش تا امام باقر ( ع ) ، فرمود : مردى بابى از مژده داد كه گوسفندانش زائيده‌اند و فزودند و او گفت : فزونيشان شادم نكند و آن را دوست ندارم ، اندك و كافى دوست‌تر است پيش من از آنچه بسيار است و دلربا ، راستش من از رسول خدا ( ص ) شنيدم ميفرمود : بر دو گوشه صراط در روز قيامت رحم است و امانت و چون صله‌كننده رحم ، و بردارنده امانت به دو رسد سرنگون نكند آنها را در دوزخ . 58 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه ميفرمود : صله رحم فزاينده مال ، و دوستى خاندان ، و پس اندازنده مرگ است . 59 - همان : بسندى تا ميسر كه امام ششم به او فرمود : اى ميسر چند بار مرگت در رسيده و هر بار خدا پس انداخته براى صله تو با خويشانت . 60 - همان تا امام هفتم كه فرمود : مرديست كه از عمرش سى سال مانده و بخويشانش ميرسد و صله رحم كند و خدا آن را سى و سه سال نمايد ، و بسا كه از عمرش سى و سه سال مانده حقشناس