و گفتش : به من بگو افضل اسلام چيست ؟ فرمود : ايمان به خدا ، گفت از آن پس چيست ؟ فرمود :
صله رحم ، گفت از آن پس چيست ؟ فرمود : امر بمعروف و نهى از منكر .
31 - صحيفه رضا : تا امام ششم ( ع ) فرمود : صله ارحام و خلق خوش فزونى در عمرها است .
32 - از همان : تا محمد بن على ( ع ) فرمود : صله ارحام و خوش همسايگى فزونيست در اموال .
33 - فقه الرضا : روايت است كه رحم چون دور شود شكاف بردارد و چون بهم چسبد شكاف بردارد ، و روايت است كه دو سال برو و بوالدين خود نيكى كن ، يك سال برو صله رحم كن ، من روايت دارم كه : برادر بزرگ بجاى پدر است .
34 - تفسير عياشى : از اصبغ بن نباته گفت : شنيدم امير مؤمنان ميفرمود : يكى از شماها چنان خشم كند كه راضى نگردد جز بدوزخ رود ، هر كدامتان بخويشاوندى خشم كرد به دو نزديك شود ( تا به او بچسبد ) زيرا رحم چون تماس يابد برقرار شود ، و راستش كه رحم به عرش آويز است و چون شكستن آهن آن را ميكوبد و فرياد ميكشد بارخدايا صله كن هر كه را با من صله كند و ببر از هر كس كه از من ببرد ، و اينست مقصود از قول خدا در قرآنش ( 1 : النساء ) و بترسيد از خدائى كه از او بازپرسى شويد و از ارحام راستى كه خدا بر شماها ديدهبانست " و هر كه از شما خشم كند و ايستاده فورا به زمين افتد كه آن پليدى شيطان را از بين ببرد .
35 - از همان كه در تفسير ارحام در آيه يكم سوره النساء "
وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ
" فرمود : مقصود ارحام مردم است كه خدا فرمانداده بصله آنها و بزرگ داشته آنها را نبينى كه آنها را همراه خود آورده .
36 - از همان : از جميل بن دراج كه پرسيدم از امام ششم ( ع ) از قول خدا
وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسائَلُونَ بِهِ وَ الْأَرْحامَ
" فرمود : ارحام مردم است ( تا آخر آنچه در 35 گذشت ) .
در كتاب حسين بن سعيد از قول جميل مانندش آمده .
37 - تفسير عياشى : علاء بن فضيل كه از امام ششم ( ع ) شنيدم ميفرمود : رحم بعرش آويزان است و ميگويد : بارخدايا صله كن هر كه مرا صله كند ، و ببر از هر كه از من ببرد ، و اين همان رحم آل محمد است ، و رحم هر مؤمن ، و آنست مقصود از قول خدا ( 21 : الرعد ) " و آنان كه صله كنند آنچه را خدا فرموده صله شود " .
38 - از همان : بسندى تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : بر بوالدين و صله رحم حساب را آسان كنند و سپس اين آيه را خواند "
وَ الَّذِينَ يَصِلُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ
الخ " .
39 - از همان : بسندى از امام هفتم ( در تفسير آيه 21 سوره الرعد قريب بمضمون شماره 37 ) .