و بسندش از صدقه حلوانى كه در ميانه طواف بودم و يكى از ياران ما از من دو دينار ( اشرفى طلا ) وام خواست گفتم بنشين تا طوافم را تمام كنم ، پنج شوط بسر زده بودم ، و در شوط ششم امام صادق ( ع ) به من تكيه كرد دستش را روى شانهام گذاشت و من شوط هفتم پايان دادم و در طواف آن حضرت شركت كردم كه مبادا از آن بدر آيم و آن حضرت به من تكيه دارد و هر بار كه روبرو با آن مرد وامخواه ميشدم كه آن حضرت را نمىشناخت بخيالش من حاجت او را فراموش كردم ، و با دستش به من اشاره ميكرد ، آن حضرت فرمود : چرا بينم كه او با دستش اشاره مىكند ، گفتم : قربانت چشم به راه است كه من طواف كنم و بنزد او بيرون شوم ، و چون شما به من تكيه كرديد نخواستم بيرون شوم و شما را وانهم ، فرمود : از طواف من بدر آى و مرا وانه و برو به او بده .
گفت چون فردا و پس فردا شد و نزد آن حضرت رفتم با يارانش در گفتگو بود و چون مرا ديد حديث خود را بريد و به من فرمود : اگر با برادرم براى حاجتى بكوشم تا برآيد دوستتر است نزد من از اينكه هزار برده آزاد كنم ، و هزار اسب را با زين و لگام در راه خدا واگذارم ، ( يعنى هزار مجاهد را سوار آنها بجهاد فرستم ) .
و بسندش كه امام كاظم ( ع ) فرمود : هر كه نتواند بما صله رساند به فقراء شيعه ما برساند ، و پيغمبر ( ص ) فرمود : نزديكترين حال بنده خدا بدرگاه خدا عز و جل وقتى است كه دل برادر مؤمنش را شاد كند .
73 - نوادر راوندى : بسندش تا رسول خدا ( ص ) فرمود : مؤمنين برادر همدگرند ، حوائج همدگر را برآورند و خدا حاجت همه را روا كند .
و باز به همين سند فرمود : ( ص ) هر كه حاجتى براى برادر مؤمنش در عهده گرفته خداى تعالى به او نظر نكند تا آن را برآورد .
و به همين سند فرمود ( ص ) عملى نزد خدا عز و جل بهتر نيست از شاد كردن مؤمن ، يا سير كردن او ، يا گرهگشائى از گرفتاريش يا پرداخت وام او ، و يا جامهاى كه به دو پوشاند .
و به همين سند : رسول خدا ( ص ) فرمود : همه خلق عيال خداى تعالى باشند و محبوبتر آنان بدرگاه خدا آنست كه به عيال خدا سودى رساند يا خاندانى را شاد كند يا در برآوردن حاجت برادر مسلمانش روانه باشد كه دوستتر است نزد خدا از اعتكاف دو ماه در مسجد الحرام .
و به همين سند از رسول خدا ( ص ) كه فرمود : هر كه احترام كند از برادر مسلمانش بسخنى مهرآميز ، يا گراميداشتى در مجلس پيوسته در سايه خدا عز و جل باشد كه بر سر او به رحمت كشيده است تا در آن حال باشد .
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 205
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠٥