گفته شد يا رسول الله بنا بر اين همراهى با برادر مؤمنش سودش رساند ؟ فرمود : آرى سوگند بدان كه براستى مرا به پيغمبرى فرستاده برخى مؤمنان بيش از اين هم سود برند ، و بسا در قيامت كسى آيد كه گناهان و حسنات و بدكردارى او با برادران مؤمنش برايش مجسم شوند و همانها بزرگ و چندان شوند تا نامههاى عملش بدانها انباشته شوند ، و حسناتش بر طرفهاى مؤمن ستم كشيده از دست و زبانش بخش شود و حيران ماند و نيازمند حسناتى باشد كه با گناهانش برابر شوند ، و يك برادر مؤمنش كه در دنيا به او احسان كرده نزد او آيد و گويد همه حسناتم را به تو بخشيدم و خدا به او فرمايد پس خودت با چه به بهشت ميروى ؟ و پاسخ دهد پروردگارا برحمت تو ، و خدا فرمايد همه حسناتت را به او بخشيدى و ما خود سزاوارتريم به بخشش و كرم از تو ، من آنها را از طرف برادرت پذيرفتم و آنها را به تو بازگرداندم ، و دو برابرشان كردم و او در اين هنگام افضل مردم بهشتها باشد .
64 - مجالس مفيد : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : مؤمنان برادر هم باشند و حوائج يك ديگر را برآورند و بدان وسيله خدا در قيامت حوائج همه را برآورد .
65 - مكارم الاخلاق : از امام كاظم عليه السلام فرمود : هر كه نتواند بما صله برساند آن را به مستمندان شيعه ما برساند و هر كه نتواند قبور ما را زيارت كند قبور نيكان از برادران ما را زيارت كند .
و از امام ششم ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود : صدقه ده برابر است ، و وام هجده برابر و صله رحم بيست و چهار برابر .
66 - اختصاص : امام صادق ( ع ) فرمود : راه رفتن براى انجام حاجت مسلمانى بهتر است از هفتاد بار طواف گرد خانه كعبه .
67 - همان : امام صادق ( ع ) فرمود : مؤمن برادر مؤمن است و چشم و رهنماى او است به او خيانت نكند و او را رها نكند و فرمود : مؤمن بركت است بر مؤمن ، و فرمود : مؤمنى نباشد كه او مؤمن را به خانه خود برد و سير به آن خوراك دهد جز اينكه بهتر باشد از آزادى يك بنده ، و مؤمنى نباشد كه براى رضاى خدا بمؤمنى وامى دهد جز كه خدا مزد صدقه به او دهد و مؤمنى نباشد كه در انجام حاجت برادر مؤمنش راه رود جز كه خدا بهر گامى حسنهاى برايش نويسد و سيئه از او بريزد و درجهاى بالا برد ، و باز هم ده حسنه برايش فزايد و در ده حاجت او را واسطه پذيرد ، مؤمنى نباشد كه در پشت سر براى برادرش دعا كند جز كه خدا به او فرشتهاى گمارد كه ميگويد مانند آن براى خودت باشد ، و مؤمنى نباشد كه گرهء كار برادر مؤمنش را گشايد جز كه خدا يك گرفتارى آخرت را بر او گشايد ، و مؤمنى نباشد كه به مؤمن
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 201
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٠١