تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 197

مساهمون:

ص١٩٧
كه ميخواستى برميآوردم ، آيا امروز عوضى ندارى ؟ آن مؤمن بفرشته موكل بر او گويد : او را رها كن ، فرمود : خدا گفته آن مؤمن را بشنود و به آن فرشته فرمايد گفته مؤمن اجراء كن و او را رها كند . 54 - همان : بسندش از امام ششم ، فرمود : مسلمانى حاجت مسلمانى روا نكند جز كه خدا به او فرياد كند ثواب تو بر من باشد و جز بهشت براى تو رضا ندهم . 55 - قصص الأنبياء ( خطى ) بسندى تا امام ششم ( ع ) فرمود : در زمان موسى ( ع ) پادشاه جبارى بود كه حاجت مؤمنى را به ميانجىگرى بنده صالحى برآورد ، و آن پادشاه جبار و آن بنده صالح در يك روز مردند و مردم براى آن پادشاه بسوك نشستند و تا سه روز بازار را بستند و آن مرد صالح در خانه‌اش روى زمين ماند و جانوران زمين گوشت رويش را خوردند و موسى پس از سه روز جنازه او را ديد و گفت : پروردگارا او دشمن تو بود و اين دوست تو و خدا به او وحى كرد اى موسى ، اين دوست من از آن جبار حاجتى خواست و آن را برآورد و از طرف مؤمن به او عوض دادم ( با آن احترام شايان مردم ) و جانوران زمين را بر زيبائيهاى روى مؤمن مسلط كردم بسزاى درخواستش از آن جبار . 56 - همان : بسندش تا امام باقر ( ع ) فرمود : خداى تعالى بموسى وحى كرد كه يكى از بندگانم با حسنه‌اى به من تقرب جويد و من او را حاكم در بهشت كنم ، موسى گفت ، آن حسنه كدامست ؟ فرمود : با روى در حاجت مؤمن . 57 - همان : بسندش تا امام باقر ( ع ) كه در گفتگوى خدا با موسى اين بود كه فرمود : مرا بنده‌ها است كه بهشتم را برايشان مباح كنم و آنها را در آن حاكم سازم موسى گفت : آنها كيانند ؟ فرمود : هر كه مؤمنى را شاد كند . 58 - فقه الرضا ، روايت داريم كه خلق عيال خدايند و دوستتر خلق نزد خدا آنكه خاندانى را شاد كند ، يا با برادرش در حاجت او راه رود . 59 - مصباح الشريعه : امام صادق ( ع ) فرمود : دست دادن با برادران دينى از محبت خدا به آنان ريشه دارد پيغمبر ( ص ) فرمود : بهم دست ندهند برادران براى خدا عز و جل جز كه گناهانشان بريزد تا برگردند به روزى كه مادرشان آنها را زائيده ، و هر كدام بيشتر يار خود را دوست دارد و بزرگ شمارد فزونى دارد ، و هر كدام ديندارتر است بايد بيشتر بيارش از فوائدى كه خدا به او داده بيفزايد ، و او را باستقامت و رضا و قناعت رهنمايد ، و برحمت خدا مژده دهد و از عذابش بيم دهد و بدان چه خدايش رهنموده دلالت كند ، و بر ديگريست كه برهنمودن او تبرك جويد ، و براهى كه او را بخواند بچسبد با پناه گرفتن به خدا و يارى جستن
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 197 | العلامة المجلسي / محمد باقر كمره‌اى