خوارى دارد و آبرويش را نگهدارد و دست بخششى به او رساند ، خدا از ولدان جاويدان بهشت به خدمت او گمارد ، و هر كه او را بر پاكش خود سوار كند خدا روز قيامت او را سوار بر يك شتر بهشتى بموقف محشر آورد كه بدان بر فرشتهها ببالد ، و هر كه پس از مرگش او را كفن پوشاند گويا او را از روزى كه مادرش زائيده تا روزى كه مرده پوشانده است ، و هر كه به او همسرى دهد كه آرامش او باشد و همدم او خدا در گورش همدم او گرداند كسى را به صورت محبوبترين خاندانش نزد او ، و هر كه هنگام بيماريش از او عيادت كند فرشتهها او را در ميان گيرند و برايش دعا كنند تا برگردد و گويند خوش باش و خوش باشد برايت بهشت ، به خدا كه برآوردن حاجت او دوستتر است نزد خدا از روزه دو ماه پى در پى با اعتكاف هر دو ماه در ماه حرام .
48 - همان : بسندش تا امام ششم ( ع ) ، فرمود : هر كه شاد كند مؤمنى را خدايش روز قيامت شاد كند و به او گفته شود از پروردگارت آرزو كن هر چه خواهى كه تو دوست داشتى در دنيا اولياء او را شاد كنى ، و هر چه آرزو كند به او داده شود و خدا از پيش خود برايش فزايد آنچه بر دلش در نيايد از نعمت بهشت .
49 - همان : بسندش تا پيغمبر ( ص ) هر كه برخورد كند با برادرش بدان چه شادش كند تا او را شاد كند خدا روز قيامت او را شاد كند ، و هر كه با برادرش برخورد كند بدان چه او را بد آيد كه بدى به او كند بد رساند خدا به دو روزى كه ديدارش كند .
51 - همان : بسندش تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : بندهاى نباشد كه خاندانى را شاد كند جز كه خدا از آن شادى خلقى آفريند تا روز قيامت نزد او آيد تا هر بار كه او سختى بيند به او گويد : اى دوست خدا نترس تا بوى گويد : تو كيستى ؟ رحمت خدا بر تو كه اگر همه دنيا از من بود آن را براى تو چيزى به حساب نمىآوردم و او پاسخ دهد من همان شاديم كه بر آل فلان ارزانى داشتى .
52 - همان : بسندش از امام كاظم ( ع ) فرمود : در بنى اسرائيل مرد مؤمنى بود كه همسايه كافرى داشت ، و او بمرد مؤمن نرمش ميكرد و به او در دنيا احسان ميكرد ، و چون آن كافر مرد خدا در دوزخ خانهاى گلى برايش ساخت كه او را از سوز آن حفظ ميكرد و خوراكش از غير دوزخ به او ميرسيد ، و به او گفته شد ، اين بسزاى آن است كه بهمسايه مؤمنت ارزانى داشتى كه فلان پسر فلان بود از نرمش و احسانى كه به او ميكردى در دنيا .
53 - همان : بسندش تا ميسر از امام ششم ( ع ) فرمود يك مؤمن شما روز قيامت گذر كند به او مرديكه با او در دنيا آشنا بوده و فرمان دادند كه او را بدوزخ برند و فرشته او را مىبرد ، فرمود : به آن مؤمن ميگويد اى فلانى بداد من برس ، من در دنيا به تو نيكى ميكردم و حاجتى
بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 196
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩٦