تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 71 و 72 ) ( آداب معاشرت ) ( فارسى ) — صفحة 106

مساهمون:

ص١٠٦
خدا عز و جل " دوستان در آن روز ( قيامت ) دشمن همدگرند جز پرهيزكاران " . و فرمود : برادرت را درست نصيحت كن ، خوب باشد يا زشت ( خوشش آيد يا بدش آيد ) و همه جا با او باش و از او عوض مخواه كه شيوه دونان است . و فرمود : همه دوستى را بدوستت بده ولى نه همه اطمينان را ، با او همه روى كن و همه رازها را به او مگو تا حق حكمت را پرداخته باشى و هم آنچه براى دوست لازم است . و فرمود ( ع ) : برادرت در دوستى بالا دستت نباشد : خوشروئى مغز دوستى است ، و فرمود : دوستى يك خويشاوندى است كه بدست آمده ، و فرمود : بدگمانى دوست يقينى را بر تو تباه سازد . و فرمود : در ادب آموزيت بس است آنچه را براى ديگران نپسندى ( تا آن را رها كنى ) و فرمود : برادرت بر تو همان حقى را دارد كه تو بر او ، و فرمود : حق برادرت را ناديده مگير كه با رابطه دوستى دارى زيرا كسى كه حقش را ناديده گيرى برادرت نباشد ، خاندانت در پيش تو بدبخت‌تر از ديگر مردم نباشند ( كه به آنها كمتر از ديگران بپردازى ) . عذر دوستت را بپذير و اگر عذرى ندارد عذرى برايش بتراش ، چون يكى از شما حاجت دوستش را داند او را به زحمت درخواست واندارد ، رو بكن به كسى كه تو را رها كند ، و رها نكن كسى را كه به تو رو كند تا حفظ ظاهر جا دارد پر گله مكن كه كينه آورد ، و بدشمنى كشد ، و بسياريش از بىادبى باشد . و فرمود : به برادرت ترحم كن و مهربان باش گر چه نافرمانت باشد ، به او پيوند گر چه به تو جفا كند ، و فرمود از لغزش دوستت درخوردكن براى روز جهيدن دشمنت ( به يارى دوست نياز دارى ) ، فرمود : هر كه پنهانى برادر را پند دهد آبرومندش كرده و اگر در عيانى باشد بىآبرويش كرده . 30 - همان : روايت است كه امام صادق ( ع ) بسيار بدين دو بيت مثل مىآورد .
برادرت آنكه گر عمدا به او شمشير كشى * تا به او بزنى در دوستيت شك نكند و اگر بيائى و براى مرگ او را بخوانى * تو را جواب رد ندهد تا زنده بمانى
رسول خدا ( ص ) فرمود : چون با كسى دوست شديد بايد از نام و نژاد و نام پدر و قبيله و منزلش بپرسيد كه اين حقى است واجب و صفاى در دوستى است ، و گر نه دوستى احمقانه باشد . و از امير مؤمنان ( ع ) : از خردمند بترس چونش بخشم آرى ، و از كريم چونش اهانت