انديشد « 1 » .
پاسخ از پرسش چهارم كه سخن در آن ميان تو و مخالفان درگيرتر است در مقام استدلال بامامت بدين خبر و اگر پاسخ استوارى بدان داده شود ريشهء ايرادهاى آنان كه از بازى و ستيزه برخيزند كنده شود زيرا آنان هميشه ميگويند : اگر خليفه بودن على از اين خبر ثابت شود چه دليلى است كه مقصود پيغمبر در آن خلافت على ( ع ) بوده در زندگى خودش و پس از وفاتش نه اينكه مقصود آن حضرت خلافت او باشد در زمان زندگى او فقط ؟ و گويند : اين معنا روشنتر است زيرا خلافت هارون هم از موسى نبود جز همان در زمان زندگى موسى و اگر مقصودش نص بر خلافت على ( ع ) بود پس از خودش بايد كه ميگفت : تو از من بمنزلهء يوشعى از موسى زيرا خلافت موسى پس از خودش با يوشع بود نه ديگرى .
و از اين پرسش و اعتراض دو پاسخ است : يكم آنكه : در جملهء تو از من بمنزلهء هارونى از موسى فائدهها است كه در جملهء تو از من بمنزلهء يوشعى از موسى نباشند زيرا جملهء اول دلالت دارد بر اينكه امير مؤمنان ( ع ) بالا قدرتر است از همهء مردم نزد رسول خدا ( ص ) و دوم او است در فضل و دانش چنانچه هارون از موسى چنين بود .
و هم خليفه و جانشين او است در زندگى او هر گاه غائب ميشد و اگر زنده ميماند پس از موسى سزاوارتر بود بخلافت او از يوشع و رسول خدا ( ص ) براى امير المؤمنين ( ع ) همهء اين خصال را در گفتهء خود كه : تو از من بمنزلهء هارونى از موسى جمع كرده و او بالا قدرتر مردم است و مقامش والاتر و دوم او است در دانش و
هامش
( 1 ) و بتقرير ديگر روشنتر و مفهومتر از مقامات هارون نسبت بموسى عليهما السلام همان مقام خلافت و جانشينى او بوده و شركت در رياست و امامت بر امت او كه همه بدان معترف بودند و بايد همين مقام براى على ( ع ) نسبت به پيغمبر اسلام ( ص ) مقصود باشد ( مترجم ) .