فصل : در بارهء بداء
اى خواننده محترم خدايت يار باد بدان كه همگان ، جز متكلمين معتقدند به بداء در بارى تعالى و سخنى دارند در تأييد اين گفته و اخبارى بهمراه آنها است ولى مخالفان بر آنها طعن زنند و مناظران با آنها آن را زشت دانستند براى اينكه گمان بردند اين سخن بدان جا كشد كه گفته شود خدا بداند چيزى را در صورت بداء كه آن را پيشتر نميدانسته و چون كسى كه بداء را روا داند از اين معنا كناره كند خوب گفته و چيزى نماند جز همان گفتن لفظ بداء و بيان كرديم كه اين تعبير در باره خدا تعالى در اخبار وارد است و در اين باره گفتگوئى ميان من و يكى از معتزليان در مصر رخ داد و من آن را حكايت ميكنم تا با خبر شوى از آن .
حكايت نشست گفتگوئى در باره بداء من در انجمنى از دانشمندان از يك دانشمند معتزلى پرسيدم كه چرا منكر بداء باشى و آن را بر خدا روا ندانى ؟ گفت : چون لازمهاش اينست كه بر خدا پديدار شود چيزى كه بر او نهان بوده و بايد دانشى در او تازه شده باشد بدان چه نميدانسته من به او گفتم : براى ما روشن كن كه چرا چنين باشد تا ما را رسد كه در آن با تو سخن گوئيم گفت : معنى بداء همين است و عرف زبان ميان ما قضاوت مىكند و شك نداريم كه بدا بمعنى ظاهرشدنست و بدا نباشد در چيزى جز ظهور چيزى بر اثر