فصل : دليل براى صحت نبوت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم ناچار شدن منكر باعتراف مقام نبوت
اى خواننده محترم ، خدايت مؤيد داراد ، بدان كه كافران دلبسته بابطال نبوت پيغمبر ما ص به زانو درآمدند زيرا حرص آنها بانكار آنها را باقرار كشانده و خبرگزارى و قضاى حتمى آنان را به تسليم و رضا واداشته و رهائى ندارند از اينكه حجت بر آنها تمام است و بينى آنان به خاك ماليده شده و چاره ندارند جز تصديق بدان حضرت بخوارى و زبونى خود زيرا راهى براى انكار حق نبوت و دفع مقام رسالت او نيافتند جز با توسل باينكه آن حضرت در هر درجه از فضيلت انسانى و كمال بشرى پايه هر چه بلندتر دارد و در هر نمود از خردمندى مقامى والاتر كه همه مردم از رسيدن بدان كم بود دارند و به كمتر از آن هم سزاوار سرورى و رهبرى بر جهان و جهانيان ميباشند و نسزد كه به حضرت او تهمت و دروغ بسته شود براى اعتراف آنان بكمال خرد و فرزانگى او و بيانش اينست كه : 1 - چون قرآن مجيد را كه دست آورد آن حضرت است شنوند قرآنى كه دليل راست گوئى خود اعلام كرده و بدانند كه همه عربهاى مخالف و معاصر حضرتش از معارضه آن كوتاه آمدند و از آوردن مانند آن درماندند گويند براى اينست كه برتر و بالاتر بوده از همه بليغان سخن سنج و سخنگو و سرآمد بوده بر همه شيوايان شيرين سخن و همه مردم آنان از همتائى آن حضرت در اين زمينه واماندند و كم بود داشتند و او را بر همه خلق در اين زمينه برتر خوانند و بالاتر دانند و بر جهانيان سرآمد شناسند .