نوزاد راهى ندارد تا ديدار فرشتهها از وى پايان يابد .
زادن حضرتش روز جمعه در سپيدهدم هفدهم ربيع الاول بوده در عام الفيل در شهر مكه در شعب ابى طالب رضي الله عنه روز ولادتش بزرگ و با ارزش است و هميشه خاندان محمد عليهم السلام آن را بزرگ داشتند و حرمت گذاشتند و به روزه گرفتن و صدقه بمستمندانش ميگذراندند و روايت است كه هر كه آن را روزه دارد ثواب يك سال روزه دارد چون دو ماه از ولادت حضرتش گذشت پدرش عبد اللَّه رضي الله عنه نزد دائيهاى او در مدينه درگذشت و كودك بود كه مادرش هم وفات كرد رحمت خدا بر هر دو باد .
روايت است كه خدا پيغمبرش را يتيم كرد تا زير فرمان هيچ كس نباشد و حليمه دختر ابى ذؤيب سعديه را شرف شير دادن او را بخشيد و به پرورش او گماشت زيرا بانوئى خردمند و با فضيلت بود و از كرامات او چيزهائى حكايت كرده كه خرد شنوندهها را خيره نموده ، و ببركت حضرتش خدا او را در پناه دين توانگر ساخت و تنها از پستان راستش به بچه شير ميداد .
از ابن عباس روايت است كه در شيرخوارگى خود هم عدالت به دو الهام شد چون دانست شريك دارد و نيم شير دايه را بيشتر نميخورد ، از حليمه روايت است كه پستان راستم از ان رسول خدا ص بود و چپ از فرزندم همشيرش و فرزندم شير نميخورد تا ميديد كه او شير خورده .
گفت من از او آلودگى كودكان ديگر را نديدم همه پاك و پاكيزه بود و شبانه روزى يك بار قضاى حاجت مينمود و باز نميگشت بدان مگر فردا در همان هنگام چيزى بدخواهترش از آن نبود كه لخت ديده شود و چون لختش ميكردم شيون ميكرد تا او را بپوشانم .
از او روايت شده كه چون سالش پايان يافت سخنى ميگفت كه درست درك نميكردم ، ميگفت : قدوس قدوس ديدهها در خوابند و خداى رحمان چرت و خواب ندارد ، يك زنى مشتى خرماى صدقه به من داد و از آن بوى دادم پس داد و گفتم : مادر جان صدقه مخور تو را نعمت فراوان و خير بسيار است راستش من هم صدقه نميخورم
كنز الفوائد ( گنجينه معارف شيعه اماميه ) ( فارسى ) — صفحة 194
مساهمون: أبي الفتح محمد بن علي الكراجكي
ص١٩٤