رسالهايست كه آن را براى يكى از برادران نوشته و نامش را گذاشته قول مبين در وجوب مسح رجلين
( گفتارى روشن در وجوب مسح بر پاها در وضو ) بر رد سنيان كه پاها را ميشويند برادرم خدا تأييدت كناد . از من پرسيدى كه در بارهء مسح بر دو پا در وضو گفتار روشنى آورم و خوب آن را ثابت كند برايت و درستى مذهب ، در آن واضح شود و من بدرخواست تو پاسخ مىدهم و سخن را در باره آنچه جويا شدى كوتاه مينمايم به يارى و توفيق خدا .
بدان كه در نزد ما واجب است كه در وضو دو پا را مسح كشيد و شستن ندارند و هر كه آنها را به حساب وضو بشويد وظيفه را انجام نداده و گروهى از صحابه و تابعين هم در اين مسأله با ما موافقند چون ابن عباس و عكرمه و انس و ابى عاليه و شعبى و ديگران .
دليل ما بر وجوب مسح قول خدا تعالى است ( 6 - المائده ) اى كسانى كه گرويديد چون برخاستيد براى نماز بشوئيد روهاى خود را و دستهاتان را تا آرنج و مسح بكشيد بسرهاتان و پاهاتان تا دو كعب ، اين آيه داراى دو جمله است و روشن كرده در آنها دو حكم را در جمله نخست شستن دو پا را بيان كرده و دستها را بدان عطف كرده و بر پايه عطف بايد حكم روها داشته باشند كه شستن است و در جمله دوم آغاز كرده بمسح سرها و سپس پاها را بدان عطف كرده و به حكم عطف بايد حكم سرها را داشته باشند كه مسح است و اگر روا باشد در جمله دوم سرها و پاها در حكم مخالف هم باشند با آنكه بهم عطف شدند بايد در جملهء اول هم حكم ايدى مخالف با وجوه باشد كه بدان عطف شده است چون اين روا نباشد آن هم بمانند آن روا نباشد و دانسته شد كه بايد