فصل - در باره شكيبائى
39 - روايت است از رسول خدا ص كه : شكيبائى پردهايست بر دردها و يارى است در گرفتارىها .
فرمود : در پى صبر فرج را چشم دارند ، و هر كه همى در را كوبد بدان درآيد .
فرمود : دو شكيبائى باشند يكى در برابر بلا و بهتر از آن شكيبائى در برابر آنچه حرام است بخوددارى از آن .
40 - از امير مؤمنانست كه : شكيبائى پاكشى است كه سكندرى نخورد ، قناعت شمشيريست كه كند نشود از گنجينههاى ايمان شكيبائى بر آسيبها است ، شكيبائى سپر ندارى و بينوائيت ، غبار اندوه را با تصميم بشكيبائى و خوش بينى از خود دور كن ، هر كه يك ساعت شكيبا شد ساعتها سپاس دارد ، صبر سر پيكره ايمانست و هر كه صبر ندارد ايمان ندارد ، بهتر عبادت شكيبائى و خاموشى و انتظار فرج است .
صبر بر سه گونه است : صبر بر آسيب و صبر بر طاعت و صبر از ارتكاب گناه ، هر كه بر دوش شكيبائى سوار شد بميدان پيروزى رسيد ، هر كه زير سايه صبر است از هيچ پيشامدى باك ندارد .
در مقام تعزيت به اشعث بن قيس فرمود : يا چون رادمردان شكيبا باش و گر نه چون جانوران ( كه رود مرده شوند ) وادار باش ، يك حكيمى گفته :
تو كمترين محبوب خود را بدست نيارى جز كه مكروه بسيارى را شكيبا باشى ، ديگرى گفته :
برتر ساز و برگ شكيبائى بر سختى است .