چون ببارند حسد به يكديگر برويد هر گونه فساد و تباهى در بشر .
ديگرى گفته :
توانم هر كه را خشنود سازم جز حسود كه خشنودش نكند جز نابودى نعمتم اين شعر را از سيد رضى رضي الله عنه برايم خواندند :
گر كه حسد بردمش بخاطرم آمد * مر حسدم بر نجوم عمر پياپى
رشك مبر بر كسى برزق پياپى * چون كه بود مرگ ناگهانش در پى
نيست كه گر آرزو برآرد از هر چيز * نيست شود گوئيا نبوده هرگز چيز