3 - در محاسن ( 584 ) بسندش از عمرو بن شمر كه شنيدم امام ششم ميفرمود :
من انگشتان خود را از نانخورش خوب مىليسم تا ميترسم خدمتكار پندارد از پر خورى من است و چنين نيست راستش بمردمى نعمت فراوان داده شد كه مردم ثرثار بودند تا آنجا كه مغز گندم را نان كرده و با آن ته كودكان خود را پاك ميكردند تا از آن كوهى ساختند و مرد صالحى گذر كرد بزنى كه چنين ميكرد با پسر بچهاش و به او گفت : واى بر شما از خدا بپرهيزيد مبادا نعمت شما را دگرگون سازد گفت : گويا تو ما را از گرسنگى ميترسانى ولى تا ثرثار ما روانست از گرسنگى نترسيم ، فرمود : خدا عزّ و جلّ بر آنها خشمناك شد و ثرثارشان را سست كرد و باران آسمان و گياه زمين را از آنها بازداشت . فرمود : پس از آن نيازمند همان كوه نان آلوده شدند ، و چنان بود كه با ترازو ميان آنها بخش ميشد ، و از همان بسند ديگر مانندش آمده .
بيان : در قاموس گفته ثرثار نهر يا دشتى است ميان سنجار و تكريت كه بزرگ است . . . و بايد بدانند كه نهر تنها فائده برايشان ندارد و بايد به خدا تعالى اعتماد كرد ، اخبارش در كتاب طهارت شرح شود ان شاء اللَّه .
4 - در محاسن ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه جز اين نباشد كه تن بر نان ساختمان شده .
5 - و از همان ( . . ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه نان را ارجمند و بزرگ داريد زيرا خدا تبارك و تعالى آن را بركاتى از آسمان فرو فرستاده و بكرم خود بركاتى از زمين برآورده و از گرامى داشتن نان اينست كه نه بريده شود و نه پامال گردد .
6 - در محاسن : بسندش تا على عليه السّلام كه نان را گرامى داريد زيرا از عرش تا زمين و آنچه در ميان آنها است در پيدايش آن به كار رفته ، در مكارم : از امام صادق عليه السّلام مانندش آمده .
7 - در محاسن ( 586 ) بسندش تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله كه گفت : بار خدايا نان را
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 84
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٤