تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 248

مساهمون:

ص٢٤٨
توضيح : در نهايه گفته : حمئه چشمه آب گرم است و براى بيماران از آن درمان جويند و از فوح دوزخند يعنى از شدت جوشش آن . 5 - در كافى ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه نوح در روزگار طوفان همه آبها را به يارى خواند و او را اجابت كردند جز آب كبريت و آب تلخ و هر دو را لعنت كرد . 7 - و از همان ( 390 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه پدرم بد داشت درمان كردن با آب كبريت و آب تلخ را و ميفرمود : نوح عليه السّلام در طوفان همه آبها را خواند و اجابت كردند جز آب تلخ و آب كبريت كه بر آنها نفرين و لعن كرد . بيان : ابو الصلاح در كافى گفته : نوشيدن آب شور و كبريتى و بد رنگ و بد بو و بدمزهء بجز نجاست هم مكروه است .

ابواب نوشابه‌ها و ظرفهاى حرام

باب يكم مىها و مست‌كننده‌ها

1 - در احتجاج : از امام چهارم عليه السّلام پرسيدند از نبيذ ( مى خرما ) فرمود مردمى نوشيدند و مردم خوبى آن را حرام دانند و گواهى آنان كه بگواهى خود شهوات خود را كنار زدند پذيراتر است از گواهى آنان كه بگواهى خود شهوات خود را بميان كشيدند ( 172 ) . 2 - در غيبت شيخ : ( 188 ) بسندش تا اسحاق بن يعقوب كه از ناحيه مقدسه بدست محمّد بن عثمان عمرى توقيعى بما رسيد كه آب جو حرام است و شلماب باكى ندارد . در اكمال الدين : مانندش آمده .