بيان : در كافى - بسندش اين روايت را آورده و در آنست كه : آن دو در فرات بودند و با دو لنگ در آب فرو شده بودند و من به آنها گفتم : اى دو پسر رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دو لنگ را تباه كرديد و آنها فرمودند اى ابو سعيد تباهى دو لنگ به است از تباهى دين ، راستش براى آب هم اهلى و ساكنانى هستند - تا گويد - گفتم : من ميخواهم داروئى را از اين آب تلخ بنوشم براى دردى كه دارم باميد اينكه تنم سبك شود و شكمم روان گردد ، هر دو به من گفتند : تا آخر خبر ، وانگه گفته : در روايت حمدان بن سليمان گويد : اى ابا سعيد تو بر سر آبى ميروى كه ولايت ما را انكار دارد در هر روزى سه بار ، راستى خدا عزّ و جلّ ولايت ما را بر آنها پيشنهاد كرد و هر كدام ولايت ما را پذيرفتند شيرين و پاكيزه شدند و آنچه منكر ولايت ما شد خدا عزّ و جلّ او را تلخ و شور و بدمزه ساخت .
من گويم : اسفناك كرد ، اشاره است بفرموده خدا « چون ما را اسفناك كردند انتقام كشيديم از آنها ، 55 - الزخرف » يعنى ما را بخشم آوردند ، ماء منهمر ، يعنى سيل آسا و بىقطره ، و خطاب به زمين و نپذيرفتن ولايت يا به اين است كه در آن حال خدا به او شعورى داده كه خطاب را بفهمد يا مثلى زده براى بيان بىقابليتى او براى پذيرش نيكى و براى پستى او ، زيرا چيزهاى خوب يك پيوست واقعى با هم دارند و همچنين چيزهاى بد ، و تحقيق آن در جلدهاى امامت گذشت .
2 - در محاسن ( 579 ) بسندش تا اينكه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله نهى كرد از درمان جستن از چشمههاى آب گرم كه بوى كبريت دارند زيرا از تف دوزخند .
3 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه پيغمبر نهى كرد از شفا خواستن از حمامها كه در كوه باشند .
4 - در كافى ( 6 / 389 ) همين مضمون را آورده و افزوده حمامهاى كوهستانى چشمههاى آبگرمند كه در كوه باشند بوى كبريت دارند و از تف دوزخند .
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 247
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٧