مىشود حمل كرد بر آنچه پس از زبان زدن بجا ماند ، و ظاهر سخن فقهائى كه متعرض اين مسأله شدند اينست كه آنچه با خلال برآيد مكروه است و بسا حرمت آن توهم شده براى آنكه خبيثه است ولى ممنوع است با اينكه دانستى دليلى بر حرمت مطلق خبيثه نيست بدان معنا كه فقهاء فهميدند ، شهيد در دروس گفته : مستحب است خلال كردن و دور انداختن آنچه با خلال برآيد و بلعيدن آنچه زبانش در آورد - پايان - و كلينى ( 6 / 377 ) در موثق از اسحاق بن جرير روايت كرده كه پرسيدم از امام ششم عليه السّلام از گوشتى كه در دندانها است ، فرمود : آنچه در برابر دهن است بخور و آنچه در دندانهاى آسيا است دور انداز ، و در روايت صحيح است از ابن سنان كه امام ششم عليه السّلام فرمود : اما آنچه در لثه است بخور و بجو ، و آنچه در ميان دندانها است و با خلالش برآوردى بدور انداز ، و در روايت موثق از ابى الحسن عليه السّلام كه اى فضل هر چه از غذا در دهانت ماند كه زبانش چرخاند بخورش ، و آنچه ميان دندانها نهانست و با خلالش برآوردى مختارى بخورى يا دور اندازى ، و در روايتى است از امام ششم عليه السّلام كه مبادا يكى از شماها آنچه با خلال برآيد بجود كه مايه كفكيرك شود ، و مقتضاى جمع ميان اخبار كراهت است و گرچه احوط نخوردن آنچه باشد كه با خلال درآيد خصوص اگر بد شده باشد كه خباثت آن روشنتر است ، و اخبارى هم در باب خلال آيند ، اينكه فرمود : جز براى يك مرد ظاهر اينست كه مقصود از آن خود امام است ، و روايتى آيد كه بجاى آن : مردى از بنى هاشم ، آمده ، و روايت دلالت دارد كه تكيه زدن بدست مكروه نيست چنانچه گذشت .
2 - در محاسن ( 584 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه ظرفهاى خود را بىروپوش نگذاريد كه چون ظرفى روپوش ندارد شيطان در آن تف اندازد و از آن هر چه خواهد برگيرد .
3 - و از همان ( 588 ) بسندش از امام ششم عليه السّلام كه : نزد ابى العباس رفتم و مردم سراسر مجلس را فراگرفته بودند دستش را از روى سفره كه گسترده بود
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 190
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩٠