فراز آورد و دستم را گرفت و بسوى او گام برداشتم و پايم بكنار سفره گرفت و سخت دل آزرده شدم چون كه خدا تعالى فرمايد « اگر ناسپاسى كردند بدان اينان البته بدان گماشتيم مردمى كه بدان ناسپاس نيستند ، 89 - الانعام » مردمى كه به خدا نماز بر پا دارند و زكات پردازند و خدا را بسيار ياد آور شدند .
بيان : از اين اخبار برآيد كه مقصود از آيه ناسپاسى نعمت و سبك شماريش است و ظاهر سياق آيه خلاف آنست چون كه فرمايد « آنانند كه داديم بدانها كتاب و حكمت و نبوت و اگر كافر شوند بدان اينان » تا آخر آيه .
طبرسى - ره - گفته : « اگر كافر شوند بدان » يعنى بكتاب و نبوت و حكم اينان يعنى كافران منكر نبوت پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله در آن روز البته گمارديم بدان يعنى برعايت نبوت و بزرگداشتش و رهبرى شدن برهنمونى پيغمبران مردمى را و اختلاف دارند كه آن مردم كيانند ؟ بقولى پيغمبرانيند كه در پيش ذكر شدند و پيش از بعثت او بوى ايمان داشتند ، و بقولى فرشتههايند ، و بقولى مؤمنان اصحابش و بقولى اينان كه بىايمان بودند مشركان مكهاند و مردمى كه در برابرشان آمده اهل مدينه ، پايان - و در اخبار آمده كه مؤمنان مردم عجم و موالى هستند ، و استشهاد امام بسا بمانند آوردن باشد و براى بيان اينكه كفران نعم معنويه سبب زوال آنها شد و كفران نعم ظاهريه هم سبب زوال نعمت شود ، يا مقصود آيه اعم از هر دو باشد ، يا در مصحف آنها عليهم السّلام اين جمله پيوسته بآيات مناسب آن باشد ، و مقصود اينست كه آنها بسبب كفران سزاوار عوض شدند .
4 - در فقه الرضا : روايت است كه از ناسپاسى نعمت اينست كه كسى گويد :
طعامى خوردم زيانم داشت .
5 - در طب : بسندش تا امير المؤمنين عليه السّلام كه هر كه خواهد خوراك زيانش نرساند نخورد تا خوب گرسنه شود و معدهاش پاك شود و چون خورد نام خدا برد
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 191
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩١