تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
به امام رضا عليه السّلام گفتيم اين را رسول خدا فرموده ؟ فرمود : آرى . 3 - در عيون ( 2 ر 136 ) بسندش از عبد اللّه بن صالح هروى كه چون امام رضا بسوى مأمون بيرون شد و از نيشابور بدر آمد و رسيد نزديك ده سرخ - تا گويد چون به سناباد در آمد پشت بكوهى داد كه از آن ديگ ميساختند و گفت : بار خدايا آن را سودمند ساز و بركت بده در آنچه در آن نهند و از آن تراشند ، و چند ديگ از آن برايش تراشيدند و فرمود : آنچه من خورم جز در آن پخت نشود ، و كم خوراك بود و مردم از آن ره يافتند بدان كوه از آن روز و بركت دعايش در آن روشن شد . 4 - در دعوات راوندى : بسندش از ابن بزيع كه به ابى جعفر عليه السّلام وارد شدم و او سركه و زيت را در كاسه سياهى مىخورد كه در ميانش
قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ
نوشته بود - الخبر - دلالت دارد كه نوشتن قرآن بطريق اولى نامها و دعا در ظرف خوراك جائز است .

باب شانزدهم ليسيدن انگشتان و زبانزدن كاسه

1 - در خصال : از امير المؤمنين عليه السّلام ( در حديث 400 مسأله ) چون يكى از شما خوراكى خورد و انگشتش را مكد كه با آن خورده خدا عزّ و جلّ فرمايد : بركت دهد خدا به تو . در محاسن مانندش از امام ششم عليه السّلام آمده ( در حديث 2 و 3 آورده كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله چون غذا مىخورد انگشتانش را ميمكيد ) ( 443 ) . 4 - و از همان ( . . ) بسندش از امام ششم كه من انگشتانم را بليسم تا بينم كه خدمتكار گويد : چه اندازه مولايم حريص است . 5 - در محاسن ( . . ) بسندش از ابى اسامه كه امام ششم عليه السّلام بدش مىآمد كسى