و خوب بجود و سير نشده دست از خوردن بكشد ( 640 ) .
6 - در مكارم ( 27 ) بسيار ميشد كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله چون مىنشست از برابرش مىخورد و دو زانو و دو گام را جمع ميكرد مانند نشستن نمازگزار در دو ركعت نخست جز اينكه زانو را روى زانو مينهاد و گام را روى گام ، و ميفرمود : من بندهام و چون بنده ميخورم و چون بندهها مىنشينم .
و از امام ششم عليه السّلام است كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله هرگز از روزى كه مبعوث شد تا خدا جانش گرفت تكيه زده چيزى نخورد براى تواضع خدا عزّ و جلّ .
7 - و از همان : كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله داغ را نميخورد تا سرد شود ، ميفرمود :
خدا آتش روزى ما نكرده و خوراك داغ بركت ندارد و آن را سرد كنيد ، پيغمبر چون مىخورد نام خدا ميبرد ، با سه انگشت مىخورد ، از آنچه پهلويش بود مىخورد و از برابر ديگرى چيزى برنميگرفت ، خوراك كه مىآوردند پيش از مردم آغاز به خوردن ميكرد سپس آنها آغاز ميكردند ، با سه انگشت كه ابهام و دو ديگر پهلوى آن غذا مىخورد و بسا از انگشت چهارم هم كمك ميگرفت ، با همه كف غذا مىخورد ، به دو انگشت غذا نميخورد ميفرمود : با دو انگشت غذا خوردن شيوه شيطان است .
و روايت است كه بر خوانى غذا نخورد تا در گذشت ، و نان روغنى نخورد تا در گذشت ، و تا ميشدش تنها نميخورد ، فرمود : شما را آگاه نكنم از بدانتان گفتند :
چرا ، فرمود آنكه تنها خورد و بنده خود را زند و از مهمانش دريغ دارد ، در طب الائمه است از امير المؤمنين عليه السّلام كه ياد كنيد خدا عزّ و جل را هنگام خوردن و در آن هرزهدرائى نكنيد كه نعمت خدا است و خدا دوست دارد او را شكر و سپاس گزاريد و با نعمت خوشرفتار باشيد پيش از آنكه از دست شما برود زيرا آن زائل شود و گواه نعمت دار باشد پيش پروردگار كه در آن چه كرده .
فرمود : چون يكى از شماها براى خوردن نشيند مانند بنده نشيند و روى زمين بخورد ، و يك پا را روى ديگرى نيندازد كه چهار زانو باشد زيرا آن نشستن را
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 192
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٩٢