تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
3 - خوردن در راه رفتن بد است و در دروس گفته : بد است خوردن در راه رفتن و اينكه پيغمبر تيكه نان در شير زده را در راه رفتن خورده براى بيان جواز است يا ضرورت بوده پايان . شيخ در نهايه گفته : خورد و نوش در راه باكى ندارد و بهتر ترك آنست پايان و نهان نيست كه روايات جواز بيشترند و ظاهر كلينى عدم كراهت است چون اخبار جواز را آورده و اخبار منع را نگفته . 4 - كراهت خوردن با چهار زانو نشستن پدرم - ره - گفته : چهار زانو سه صورت دارد يكم روى دو پا و دو ران نشيند كه براى نماز خوان نشسته در حال قرائت مستحب است دوم - چهار زانوى معروف . 3 - چهار زانو نشيند و يك پا را روى پاى ديگر اندازد ، خوردن در صورت يكم باكى ندارد و در صورت دوم نامستحب است و در صورت سوّم مكروه . من گويم : ظاهر اينست كه صورت يكم خلاف استحباب است و دو صورت ديگر مكروهند ، زيرا چهار زانو هر دو را فراگيرد با اينكه ظاهر روايت خصال و تحف مغايرت آنها است يا اعم بودن ، در دروس گفته : مكروه است چهار زانو در هنگام خوردن و در هر حال و مستحب است بر پاى چپ نشست . 5 - مكروهست خوردن در حال جنابت و ظاهر كلام صدوق در فقيه حرمت است و از برخى اخبار برآيد كه با شستن دست كراهت برود يا سبك شود و وضوء بهتر است و در خبرى دست را بشويد و آب در دهن گرداند و رو شويد ، و در خبرى دو دست شويد و آب در دهن گرداند و تخيير جمع ميان آنها است ، بيشتر فقهاء آب در بينى كشيدن را هم با آب در دهن گردانيدن آوردند و آن را جز در فقه الرضا نديدم و تفصيل آن در كتاب طهارة با بيان اخبار ديگر گذشت .